Po raz kolejny spotykamy się w ogniu. Ze stary i nowymi towarzyszami, zdeterminowanymi do obalenia policyjnych szacunków, według których staliśmy się zamkniętym rozdziałem skończonej powieści. Konspiracyjne Komórki Ognia są niekończącą się historią, płonącym w naszym wnętrzu ogniem, nieustannie powstającym z popiołu Feniksem… To Ogień Odmowy i Nihilizmu, krzyczący „Nie mogę przestać, nie mogę spłonąć, nikt nie może mnie ugasić”. Około miesiąc temu, aresztowano w Salonikach naszych braci – Andreasa i Spirosa. Oskarżono ich o wysłanie

„Osiem godzin stoicie w pobliżu policyjnej furgonetki na rogu Charilaou Trikoupi i ulicy Didotou w Exarchii, zastanawiając się kiedy zostaniecie zaatakowani „butelkami” i gradem kamieni. Adresaci nienawiści i gniewu, które przenikają nas do szpiku kości. Z powodu tego kim jesteście. Ze względu na to kim my jesteśmy. Przez tych którym służycie. W imię tego o co walczymy. Osiem godzin ciągiem, aż wreszcie nadchodzi pora zmiany, godz. 22, 19 września, 2013. Pojawiają się nowe świnie, żeby

Deklaracja odpowiedzialności za podpalenie biura politycznego Fevronii Patrianakou, posłanki Nowej Demokracji:  Śledząc powstania w Turcji, Brazylii, Egipcie i innych miejscach na całym świecie, nie jest się w stanie ich wesprzeć, lecz można poczuć ich słodko-gorzki posmak. Słodki, ponieważ miliony ludzi wychodzą na ulice, często w rewolucyjnych nastrojach. Gorzki, ponieważ przypomina to osobę która trafia na fontannę, lecz nie może z niej zaczerpnąć wody. Być może wielu pragnie Rewolucji, lecz nie spadnie ona z nieba. Musi zrodzić

„Teraz, gdy cyrk już się skończył” Komunikat Gerasimosa Tsakalosa, uwięzionego członka KKO-FAI (Grecja)Myślę, że nadszedł właściwy czas bym podzielił się swoimi spostrzeżeniami na temat tego co ostatnio się działo. Najpierw, chciałbym przypomnieć, że pozostaję uwięziony już od 33 miesięcy, choć nie skazał mnie jeszcze żaden sąd. Zgodnie z ich prawami, jest to nielegalne, prześladowcze, wbrew zasadom… Jak powszechnie wiadomo limit aresztu prewencyjnego to 18 miesięcy. Jednak wraz z rozwojem tej nowej strategii nowego nadzoru, którą

„Będę zmierzał do swojego celu – moją własną drogą, skacząc ponad głowami tych, którzy się wahają i zostają w tyle.W ten sposób moje dążenie naprzód stanie się ich zejściem na dno.” Fryderyk Nietzsche To nie jest list do oficjalnego środowiska i jego zwietrzałych struktur. Gardzę jego stereotypami oraz jego cuchnącym oddechem, pełnym właściwych mu obsesji. Uważam „anarchistyczne” środowisko biurokratów za enklawę Władzy, bo reprodukuje te same co ona autorytarne wartości. Nie mam zamiaru utrzymywać publicznych stosunków,

O anarchizmie w epoce sieci, uzależnieniu od technologii, nowym anarchizmie czynu i próbach jego analizy, a także o historii i metodologii bloga Culmine. Zapraszamy do lektury wywiadu z anarchistami-indywidualistami Stefano Gabriele Fosco i Elisą Di Bernardo, aresztowanymi w trakcie anty-anarchistycznej operacji „Ardire”, przeprowadzonej na terenie Rzymu i Perugii 29 marca 2012 w związku z licznymi atakami Nieformalnej Federacji Anarchistycznej we Włoszech (Patrz TU i TU). Stefano i Elisa są redaktorami bloga Culmine, który kontynuował i

26 lipca w piątkowy poranek, dokonaliśmy sabotażu 6 bankomatów na przedmieściach Salonik, w Stavroupoli. Siła dla dwóch schwytanych anarchistów z Salonik, oskarżonych o udział w projekcie „Feniks”. Siła dla anarchistów ze squatu Nadir, zaatakowanych przez drobnych chuliganów z jednostki antyterrorystycznej EKAM. Siła dla wszystkich anarchistycznych bojowników, którzy stronią od anarcho-imprezowego stylu życia i kultury ćpania. Zbuntowani

 MIRUPAFSIM* Lecz, bez względu na wszystko, w jaki sposób prawdziwie zdobywa się wolność? Jedno jest pewne, nie ma jej w celach Demokracji, w tych piwnicach, gdzie przetrzymywane są ludzkie dusze, leży ona z dala od „penitencjarnego” lądu, posłuszeństwa, apatii i leków psychiatrycznych. Codzienność tworzona jest przez wciąż tą samą, powtarzającą się rzeczywistość. Każdego ranka, południa, wieczoru słyszysz zgrzyt obracającego się klucza. Liczenie ciał. Muszą się upewnić, że wciąż jesteś tu zatrzaśnięty, pomiędzy murami. I tylko przechadzka

Słowa anarchistycznego więźnia Nikosa Romanosa skierowane do towarzyszy, którzy w akcie solidarności zebrali się przed murami więzienia dla nieletnich Avlona.W niedzielne popołudnie, 17 lutego 2013, około 70 towarzyszy przybyło na wiec solidarnościowy pod więzieniem Avlona, gdzie 11 lutego zamknięto Nikosa Romanosa, jednego z tzw. „4-ki z Kozani”. Nikos to młody chłopak, który zszedł do podziemia i rozpoczął działalność partyzancką po tym jak policja zabiła na jego oczach jego przyjaciela Alexisa Grigoropoulosa. Na początku 2013

FAI / IRF PROJEKT FENIX ACT 4 „Bądź dumny ze swoich działań, bowiem jasny promień ludzkiego piękna rodzi się dzięki nieposłuszeństwu i insurekcji! Baźcie pozdrowieni anarchiści praxis! Bądźcie pozdrowienie bracia i siostry!” Renzo Novatore Niektórzy myśleli że wywiesiliśmy białą flagę. Niektórzy sądzili, że zapomnieliśmy o naszych uwięzionych braciach i siostrach i pogrążyli w społecznym bagnie razem z człekokształtnym motłochem. Szefom, dziennikarzom, politykom, społeczeństwu oraz idiotycznym „anarchistycznym” biurokratom wydawało się, że wreszcie się nas pozbyli. Dla nich wszystkich Projekt Feniks jest