Przeglądasz zawartość kategorii "Insurekcjonizm"

Broszura: Gustavo Rodriguez – „Przemoc antagonistyczna” (PDF)

Czym różni się walka zbrojna od partyzantki miejskiej? Jaką przemoc popierają anarchiści? Jaka jest rola bojowych mniejszości? Czy anarchiści mają własne spojrzenie na kwestie walki prowadzonej w mieście? Co sądzą o dyscyplinie i podziale ról w organizacjach konspiracyjnych? Na te i inne pytania próbuje odpowiedzieć Gustavo Rodriguez – insurekcyjny działacz, myśliciel i przyjaciel Alfredo Bonanno – przywołując przykłady z historii

Broszura: Alfredo Bonanno – „Od zamieszek do insurekcji” (PDF)

W swojej nowatorskiej pracy Bonanno zrywa ze starymi schematami klasycznego anarchizmu, wykazując, że w nowej epoce kapitalizmu postindustrialno-cyfrowego, opartego na szybkim przepływie informacji oraz tworzeniu nowego rodzaju wzorców kulturowych, podziały biegnące między wykluczonymi a uprzywilejowanymi będą w dużej mierze wyznaczane przez kod językowy, który dla obu grup stanie się czymś zupełnie odrębnym, w coraz większym stopniu uniemożliwiającym wzajemną komunikację aksjologiczną i osiągnięcie konsensusu. Odcięci od możliwości racjonalnego porozumienia i autorefleksji konsumenci-producenci cyfrowego zamku będą artykułować

Gabriel Pombo da Silva – „Wspomnienia anarchisty”

Wstęp do francuskiej edycji „Huye, Hombre, Huye” – Xosé Tarrío Gonzáleza Lubię zasiąść przed maszyną do pisania zaraz po przebudzeniu, gdy nie wiem jeszcze kim jestem, skąd pochodzę i dokąd zmierzam. Z głową w chmurach, zamroczony i nieogarnięty, poza Czasoprzestrzenią i Dialektyką. Gdy piszę, stopniowo „powraca” moje własne ja (czymkolwiek ono jest). Otwieram okno w celi, biorę głęboki wdech zimnego porannego powietrza i czuję jak wypełnia moje płuca. Robię kawę, której aromat mnie odpręża przypominając

Christos Tsakalos (KKO) – O zjawisku wiktymizacji w środowisku anarchistycznym

Wykład Christosa Tsakalosa, członka Konspiracyjnych Komórek Ognia, przedstawiony dzięki połączeniu telefonicznemu z więzienia, podczas spotkania w samorządnej przestrzeni w Karditsa (Grecja).W tym krótkim wykładzie Tsakalos wyjaśnia swój pogląd na temat deklaracji odpowiedzialności.  Dlaczego niektórzy anarchiści publicznie przyznają się do czynu, który popełnili i jakie jest tego polityczne oraz etyczne znaczenie? Okazją do dyskusji była promocja broszury „Przyczyny Wiktymizacji” napisanej przez włoskiego anarcho-nihilistę Alfredo Cospito, który odsiaduje 10-letni wyrok więzienia. Alfredo został skazany za atak

Konspiracyjne Komórki Ognia – Do środowiska anarchistycznego

Konspiracyjne Komórki Ognia Komórka Partyzantki Miejskiej PROJEKT Do środowiska anarchistycznegoi) Wezwanie Każde wezwanie do działania, takie jak „Czarny Grudzień”, jest próbą skoordynowania naszych sił. To próba przerwania rutynowego biegu rzeczywistości. To projekt wdarcia się do tej rzeczywistości z tym co nas charakteryzuje i obalenia jej. To egzamin z naszego pragnienia anarchii tu i teraz, oraz naszej zdolności do stawienia oporu siłom porządku. To okazja do spotkania się w kontekście akcji z tymi których znamy lecz także z nieznajomymi i sprawdzenia się w

Wykład „Bakunin i Insurekcjonizm” (audio)

Celem referatu było podjęcie próby scharakteryzowania nurtu anarchizmu insurekcyjnego i porównanie go z myślą Michaiła Bakunina. W centrum rozważań teoretycznych związanych z insurekcjonizmem znajduje się, podobnie jak u rosyjskiego anarchisty, kategoria negacji. Stanowi ona punkt wyjścia dla ukazania podobieństw między myślą Bakunina a współczesnymi praktykami anarchizmu praxis. Wykład odbył się w nieistniejącym już lubelskim Autonomicznym Centrum Społecznym Cicha 4 na zaproszenie Federacji Anarchistycznej – Lublin. Wygłosił go Barbaros. Razem z dyskusją spotkanie trwało 1,5 godziny.

newego_LARGE_t_420_54157870

Komórki Ognia – Starczy uwiąd anarchii czyli wymyślając anarchię na nowo („FAI Reloaded”)

Uspołecznienie: Starczy rozkład anarchii (lub wymyślając anarchię na nowo) – Fragment niepublikowanej dotąd broszury „FAI Reloaded” autorstwa uwięzionych członków Konspiracyjnych Komórek Ognia i) Mrożony Marksizm Dzisiejsze czasy spowija zapach benzyny silnikowej, taniej i ciężkiej pracy raz zapach naftaliny otaczający moralność dobrowolnych poddanych tego systemu… Nie chcemy być kształtowani przez kulturę techno-industrialnego faszyzmu, białe fartuchy naukowców, krawaty technokratów, chętne milczenie zwykłych ludzi i głupie uśmiechy konsumentów… Nie pasujemy do estetyki szklanego świata szerokich ekranów telewizyjnych, cyfrowej imitacji

Meteor – „Rewolucja nie jest kwestią klasową”

Rewolucja nie jest kwestią klasową Studiowanie i rozważanie pewnych demagogicznych postaw w rodzaju tych, które uwzględniają bolszewicki slogan o jedności proletariatu, zmusiło nas, anarchistów, byśmy po raz kolejny zmierzyli się z całkiem prostym w gruncie rzeczy zagadnieniem: ideą klas i walki klasowej. Nie sformułowaliśmy na ten temat żadnych podstawowych wniosków teoretycznych; poddaliśmy jedynie marksistowską koncepcję w wątpliwość, krytykując jej założenia i być może, przygotowując teren dla kilku spośród nas, którzy pewnego dnia na poważnie zmierzą

„De Profundis” – samokrytyka Konspiracyjnych Komórek Ognia

Konspiracyjne Komórki Ognia o własnych błędach, planach ucieczki i zdradzie Xirosa. Tytułowe „De Profundis” nawiązuje do łacińskiej sentencji w której zwrot ten oznacza „krzyk, wołanie z głębi, otchłani”.De Profundis Publiczna samokrytyka Nie zamierzaliśmy brać udziału w publicznym upadku i kanibalizmie, jaki rozprzestrzenił się, umiejętnie projektowany przez policję, dziennikarzy i żałosny wywiad udzielony przez Xirosa (1). Nędza jednak króluje… I. Raz kapusiem… na zawsze zdrajcą Cóż może rozwścieczyć bardziej, niż kapuś z 17 Listopada gadający o moralności… on, który w

Komórki Ognia popierają propozycję Nikosa Maziotisa o Zgromadzeniu Solidarnościowym

Tekst uwięzionych anarchistów z Konspiracyjnych Komórek Ognia, dotyczący utworzenia zgromadzenia solidarnościowego i działania w sprawie więźniów politycznych. SOLIDARNOŚĆ ZNACZY ATAK 1. Więzienia typu „C” – akt wojny Więzienia typu „C” mają być pomnikiem zwycięstwa Państwa nad miejską walką partyzancką. To dla nas wyzwanie – czy pozwolimy tysiącom ton betonu, krat i zamków zabić ludzką potrzebę wolności, wyzwanie, które muszą podjąć wrogowie reżimu i przyjaciele wolności. Od lat systemowe osobistości telewizyjne oraz opłacani dziennikarze policji, obrzucają błotem partyzantkę miejską