Czas upływa, minuty tłoczą się jedna za drugą, dni przemijają ze świstem. Nasze myśli wymykają się dyktaturom zegarków i monotonnej rutynie, poszukując ścieżek transgresji. Poranne budziki głośno dzwięczą nam w uszach, identyczne postacie straszą na ulicach, nasze koszmary oczekują przyczajone… Sny przerywane są przez pogoń, krzyki torturowanych i ostatnie słowa tych, którzy zostali straceni lub popełnili samobójstwo; przez ciężkie westchnienia imigranckich wyrzutków, płacz małych dzieci, tajemnice uwięzionych braci i sióstr. Cichy sen spowijający nocą metropolie, w ciemnych

Silna eksplozja, do której doszło 4 grudnia nad ranem, uszkodziła biura wynajmowane przez Złoty Świt w mieście Aspropyrgos, na zachód od Aten. Wybuch nastąpił około godziny 4 rano, gdy biura były puste. Domowej roboty urządzenie pozostawiono przed wejściem do obiektu. Eksplozja zburzyła jedną ze ścian budynku, niszcząc biura partii zlokalizowane na pierwszym piętrze. Na miejsce skierowano jednostki antyterrorystyczne oraz policyjnych techników. Z nieznanych przyczyn, grecka policja zezwoliła przewodniczącemu partii nałożyć specjalny kombinezon i swobodnie poruszać się

11 listopada 2012, pod osłoną nocy, gnani pragnieniem okazania solidarności uwięzionym anarchistom na całym świecie, podpaliliśmy państwową szkołę podstawową w Paniki, Manado. Pozdrawiamy tą akcją wszystkich naszych braci i siostry z Nieformalnej Federacji Anarchistycznej – Międzynarodowego Frontu Rewolucyjnego (FAI-IRF). Zapewne, wielu towarzyszy zapyta dlaczego podłożyliśmy ogień pod szkołe? Odpowiedź jest prosta. Przede wszystkim szkoła jest więzieniem. Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla którego mielibyśmy wykluczać ją z listy celów rewolucyjnego działania. W szkole, nie dowiemy się o

Eksplozja jest tym czym jest: wyłącza z funkcjonowania filię bankową przy pomocy częściowego fizycznego zniszczenia. Bank, który padł ofiarą sabotażu to bank, który jutro będzie nieczynny. Bank, który padł ofiarą udanego sabotażu to dobra propaganda. Zniszczenie banku to symboliczny cios moralny zadany władzy. Bank, który dopadli i rozwalili buntownicy to sposób, by powiedzieć naszym uwięzionym towarzyszom na całym świecie, że nie są sami, że po drugiej stronie murów i drutu kolczastego jest więcej buntowników,

Dzień 5 – 30.10.12 Ta rozprawa trwała około 4 godziny, przez większość czasu odczytywano dokumentację dotyczącą aktów oskarżenia. Ponieważ zażądali tego adwokaci obrony, którzy nie mogli pojawić się na sesji, proces nie mógł być kontynuowany pod ich nieobecność. W trakcie czytania nakazu numer 208, okazało się, że adwokaci nie mają strony 209, która dotyczy chilijskiej ambasady. Wywołało to pewne napięcie i adwokat F. Ragousis wniósł sprzeciw, zgodnie z paragrafem 173 kodeksu karnego, domagając się, by

19 listopada towarzysze z portalu „Viva La Anarquia”, podali informację, że chilijski więzień insurekcyjny Luciano „Tortuga” Pitronello ostatecznie skazany został na 6 lat nadzoru kuratorskiego w trakcie którego będzie mógł przebywać na wolności. Sytuacja była niepewna ponieważ prokurator zaskarżył wyrok, domagając się surowszej kary – więzienia. Ostatecznie jednak Sąd Apelacyjny w Santiago odrzucił wszelkie obiekcje i żądanie anulowania wyroku pierwszej instancji. Tortuga nie podlega już zatem aresztowi domowemu, będzie jednak musiał spotykać się z

23 listopada, w samo południe, przeprowadziliśmy symboliczny atak na siedzibę państwowej rady adwokackiej. Powodem, dla którego obraliśmy ten cel, jest trwające postępowanie sądowe przeciwko Walce Rewolucyjnej. Sprawę powierzono sądowi specjalnemu (obradującemu tylko w nadzwyczajnych przypadkach), który z powodu zmian w prawie antyterrorystycznym pozbawiony jest ławy przysięgłych. Jej miejsce zajmują starannie wyselekcjonowani sędziowie. Przez wiele lat, państwo greckie aktualizowało swój arsenał prawny, zasilając go ustawami antyterrorystycznymi i kolejnymi poprawkami. Od momentu uchwalenia pierwszej ustawy wymierzonej w organizacje

Billy wyszedł na wolność po odbyciu kary za spalenie bankomatu w solidarności z Luciano Tortugą. W więzieniu spędził nieco ponad rok. Jego towarzysz Eat, również członek komórki FAI/IRF „Niech żyje Luciano Tortuga”, nadal znajduje się w szponach państwa. Niech żyje anarchia – śmierć państwu i korporacjom!Więcej o sprawie:List Eat’a i Billy’ego uwięzionych towarzyszy z indonezyjskiej komórki FAI List Eata, członka Komórki FAI/IRF – ‚Niech Żyje Luciano Tortuga’ Eat i Billy, członkowie Komórki ‚Niech Żyje Luciano Tortuga’ – FAI/IRF,

21-letni Artur Ł. został zatrzymany 5 czerwca 2012 roku (na kilka dni przed EURO 2012) przez funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Chłopak zwrócił uwagę ABW swoimi publikacjami w sieci. Zafascynowany kulturą islamu oraz walką narodowo-wyzwoleńczą jego wyznawców w różnych zakątkach świata, przeszedł na islam i zaczął pochwalać w sieci m.in. ataki Al-Kaidy. Posługiwał się nickiem Ahmed Yassin 23. Media i policja twierdzą, że utrzymywał kontakt z muzułmanami w różnych krajach, od Afganistanu i Pakistanu, przez Bliski Wschód, aż po Europę,

Atak miał miejsce 24.09.12. Tekst na język ang. przełożyli uwięzieni członkowie Konspiracyjnych Komórek Ognia. Nie chcemy mieć nic do czynienia z tymi, którzy siedzą na swoich wygodnych kanapach, w czasie gdy górnicy umierają z głodu, którzy wyrzekają się brutalnego kontrataku przeciwko kapitalistom, chronionym przez morderczą broń w rękach policji. (…) Czy to nie oni pozbawiają nas jedzenia, szantażując wyborem głód albo wyzysk ? Czasami wołają: „trzeba produkować!” Tak naprawdę jedyną rzeczą jaką produkujemy są nasze własne łańcuchy. Jedyni