20 września, przed wschodnim skrzydłem więzienia Lenzburg, gdzie znajduje się cela Marco Camenisha, zebrała się grupa ludzi. Przybyli, by okazać solidarność z towarzyszem oraz innymi więźniami, uzbrojeni w petardy, megafon  i dwa bannery o treści „Wolność dla Marco!” i „Chcemy innego świata – świata u boku Marco”. Interweniowała policja. Marco Camenish swoją walkę z przemysłem energetyki jądrowej rozpoczął pod koniec lat siedemdziesiątych. W 1981 roku skazano go na 10 lat pozbawienia wolności m. innymi za

17 października 2013, przed Instytutem Królewskim w Sao Roque zebrało się ponad 100 osób żądających zaprzestania wiwisekcji. Około 2 w nocy aktywiści wtargnęli do kompleksu, udając się wprost do pomieszczeń z uwięzionymi zwierzętami. Podczas akcji uwolniono 178 psów i 7 królików, zdewastowano drzwi, okna i komputery, a także skradziono dokumenty. 19 dni później, Instytut Królewski ogłosił zamknięcie laboratorium wyjaśniając swoją decyzję w oświadczeniu: „Biorąc pod uwagę duże i nieodwracalne straty (utratę niemal całej hodowli zwierząt

21 listopada, 2013 11 listopada 2013 brat Spiros Stratoulis przystąpił do strajku głodowego z żądaniem wycofania wysuniętego przeciw niemu oskarżenia o „przynależność do organizacji przestępczej z Salonik”. Gdybym miał napisać coś o Spirosie, wspomniałbym o jego dwudziestoletniej, więziennej walce, niezłomnym duchu, oraz uczciwości i człowieczeństwie, które zachował, mimo wszelkich wysiłków wkładanych przez państwo w to, by ich go pozbawić. To jednak zaledwie ułamek powodów ze względu na które nazywam go swoim towarzyszem i bratem. By opisać

12 listopada 2013, po ponad dwóch latach odsiadki, 80-letnia Sonja Suder, bojowniczka Komórek Rewolucyjnych, wyszła na wolność! Zgodnie z oczekiwaniami prokuratora, sąd okręgowy we Frankfurcie skazał Sonje na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności za udział w trzech podpaleniach (lata 70-te). Sonja została oczyszczona z zarzutów ws. innego ataku (na siedzibę OPEC w 1975 roku), gdyż zeznania zdrajcy Hansa-Joachima Kleina okazały się całkowicie fałszywe. Jego kłamstwa wytłumaczono lukami w pamięci, tak więc lojalny informator

24 listopada, kilku towarzyszy rozwinęło transparent na szczycie katedry berlińskiej o treści „Solidarność z piątką anarchistów z Barcelony – Wolność dla wszystkich”. Akcja odnosi się do aresztowań, które miały miejsce w Barcelonie 13 listopada 2013 roku. Zatrzymano wtedy pięć osób; Gerarda, Rocio, Valeri, Monicę i Francesco. Towarzysze są oskarżeni o atak na bazylikę Pilar w Saragossie na mocy prawa antyterrorystycznego. Czytaj również: Informacje o aresztowanych po zamachu na bazylikę

Polikarposa Georgiadisa i Vaggelisa Hrisohoidisa uwięziono w sierpniu 2008, oskarżając ich o udział w porwaniu wielkiego przemysłowca z Salonik, Giorgosa Milonasa. Towarzysze zaprzeczyli temu, lecz jednocześnie okazali solidarność broniąc ich więzi z poszukiwanym w tej samej sprawie Vasilisem Palaiokostasem. W lutym 2010 skazano ich na 22 lata więzienia. Po dwóch odroczeniach (9 marca 2011 i 14 lutego 2012), sprawę rozpatrzył ponownie sąd drugiej instancji (24 kwietnia 2012). Zmniejszył on wyrok obu towarzyszy do 12 lat

Ładunek wybuchowy/zapalający przeciwko budynkowi komitetu wyborczego, podłożony w solidarności z Moniką Caballero i Francisco Solarem. Nie jesteśmy biernymi obserwatorami lecz wrogami wszystkich form dominacji. Wypuszczamy dziś mały anarchistyczny impuls, wymachując bronią, jaką jest nasze życie oraz ideami buntu. Ponieważ jesteśmy przekonani, że status quo podtrzymywane jest nie tylko przez dzierżących władzę, lecz również przez służalczą postawę tych, którzy milcząco ich wspierają, postanowiliśmy zaatakować biuro wyborcze 98a w mieście La Reina, używając do tego celu ładunku wybuchowo/zapalającego. Komitet

„Ich krew jest najlepszą odpowiedzią; jedyna sprawiedliwość to władza ludu” – piszą na końcu 18-stronicowego komunikatu „Bojowe Ludowe Siły Rewolucyjne”, które przyjęły odpowiedzialność za egzekucję dwóch członków Złotego Świtu w Atenach. Istnieje wiele analogi między najnowszym tekstem „BLSR”, a wcześniejszymi proklamacjami „Walki Rewolucyjnej”, nieaktywnej od 2010 roku, gdy większość jej członków trafiło do aresztu. Kolejne podobieństwa można zauważyć przyglądając się tekstom „Ludowych Bojowników”, odpowiedzialnych za atak na biura Nowej Demokracji w styczniu 2013 roku. Symbolem

Kilka spostrzeżeń a propo ostatnich dyskusji w łonie FAI-IRF: 2 października 2013, podłożyliśmy 2 ładunki – po 1,5 litra benzyny każdy – w tartaku, położonym na terenie obszaru łowieckiego pod Briańskiem (Rosja zachodnia) Języki ognia wznosiły się ku górze, liżąc szmaty pozostawione przez pechowych drwali na znajdujących się tam urządzeniach. Pobliskie wzgórze dostarczyło nam wspaniałego punktu widokowego, dzięki któremu mogliśmy cieszyć się tym nocnym widowiskiem: gęstniejący dym wkrótce zaczął kłębić się pod dachem i rozpełzać

„Pewnego pięknego majowego poranka postanowiłem działać. Podczas następnych kilku godzin mogłem cieszyć się pełnią życia. Po raz pierwszy pozbyłem się strachu i ciągłych samousprawiedliwień, podążyłem w nieznane… Chciałbym by było jasne: Komórka Olga Nieformalnej Federacji Anarchistycznej / Międzynarodowego Frontu Rewolucyjnego, to tylko ja i Nicola. Nikt więcej nie uczestniczył w tej akcji, nikt z nami nie współpracował, ani nikt nie wiedział o naszym planie… Zadaję sobie pytanie: czym jest terroryzm? Wystrzelona kula, okropny ból, otwarta rana?