Przeprowadziliśmy akcję w związku z nadchodzącym szczytem NATO, który odbędzie się w Newport, by kontynuować ich gierki o władzę, toczone pod przykrywką dobroczynnego utrzymywania międzynarodowego pokoju. Dla jasności, „pokój”, o jaki im chodzi, to pokój ustroju kapitalistycznego – spokojna produkcja, konsumpcja i posłuszeństwo. NATO-wska retoryka demokracji i praw człowieka ukrywa jego [NATO – tłum.] agresywne dążenia kolonizacyjne, podczas gdy Sojusz podbija rejony strategiczne ze względu na zasoby lub kontrolę polityczną. Tymczasem na „froncie krajowym” znaczenie

W kontekście zbliżającego się szczytu NATO, mającego odbyć się za pięć dni w Newport, jedna z brytyjskich komórek FAI dokonała ataku na firmę zbrojeniową BAE Systems: 29 sierpnia 2014 zaatakowaliśmy fabrykę broni należącą do BAE Systems w Filton (przedmieścia Bristolu), podkładając ogień pod zbiorniki paliwa umieszczone przed budynkiem Działu Zaawansowanych Technologii. Ogłaszamy, że atak ten odbył się w kontekście szczytu NATO, aczkolwiek Brytania cały rok tonie w natłoku kompleksów wojskowo-przemysłowych, dlatego każdy powinien wyciągnąć z

29 sierpnia 2014, neofaszystowskie „centrum społeczne Ramiro Ledesma” w Madrycie padł ofiarą ataku ze strony antyfaszystów. Sprawcy podłożyli ogień pod drzwiami frontowymi, a elewację ozdobili hasłami takimi jak „wynocha z naszych dzielnic”. Skłot powstał na początku zeszłego tygodnia, gdy grupa faszystów z MSR (Ruch Społeczno-Republikański) „zaskłotowała” poprzemysłowy budynek w dzielnicy Tetuan. Sprawcy ataku wezwali również do udziału w antyfaszystowskiej demonstracji, która ma przemaszerować ulicami Tetuan w sobotę 30

Poniżej znajdziecie listę wybranych ataków insurekcyjnych na świecie, które miały miejsce w lipcu 2014, ale z różnych powodów nie zostały one przez nas szczegółowo opisane. 30 lipca 2014 – Veria, Grecja – Antyfaszyści udzielają odpowiedzi na dwukrotną próbę spalenia centrum społecznego „La Rage”, podpalając samochód należący do lokalnego kacyka Złotego Świtu, Stefanosa Vafeidisa.23 lipca 2014 – Santiago, Chile – Ogień trawi pięć luksusowych aut. Jest to gest solidarności z uwięzionymi i poległymi towarzyszami, a także

6 sierpnia 2014 roku, towarzysz Gabriel Pombo da Silva opuścił izolatkę, w której przebywał od 17 czerwca, oczekując na transfer do więzienia Topas (Salamanca). Na miejsce przebył w piątek 8 sierpnia, trafiając do pojedynczej celi. Jego kontakty ze światem zewnętrznym (listowne, telefoniczne, osobiste – wizyty) są utrudnione oraz podlegają ścisłej kontroli. Administracja więzienna dysponuje całym arsenałem środków, by dokonać zemsty na tych, którzy jak Gabriel, Francisco, Monica i wielu innych nie spuszczają głowy, dalej

Pojmany Nikos Maziotis wziął na siebie polityczną odpowiedzialność za ładunek umieszczony przed ateńską siedzibą Banku Grecji w kwietniu tego roku, zwracając uwagę, iż w tym samym budynku mieszczą się biura urzędników z MFW. W wywiadzie udzielonym z więzienia Korydallos gazecie Efimerida ton Syntakton, Maziotis zwrócił się także do swojej partnerki Panagioty Roupy, mówiąc jej, by „nie dała się złapać i wychowywała naszego syna” oraz „mimo ofiar, walka trwa nadal”. „Czuje się dobrze, a moje morale jest

Panagiota Roupa, żona pojmanego w zeszłym miesiącu Nikosa Maziotisa, ostrzegła w weekend, iż Walka Rewolucyjna będzie kontynuować swoją kampanię zbrojną. W komunikacie zamieszczonym na łamach Ateńskich Indymediów, Roupa twierdzi, że władze greckie używają faktu aresztowania Maziotisa do „stabilizacji chwiejącego się rządu oraz nadszarpniętego systemu politycznego i finansowego”. Roupa, pozostająca zbiegiem od lipca 2012 roku, zapowiada również, że „nie odda policji przysługi” oddając się w jej ręce. „Niech po mnie przyjdą” – dodaje. Kilka dni po strzelaninie z

Latem 2013 roku, członkowie wielu grup ACK dyskutowali o konieczności powołania do życia „Międzynarodowego Dnia Solidarności z Anarchistycznymi Więźniami”. Znając daty innych tego typu inicjatyw, uważamy za istotne, by historie naszych towarzyszy również zostały wysłuchane. Większość uwięzionych anarchistów nigdy nie uzyska statusu „więźniów politycznych” w oczach formalistycznych organizacji praw człowieka. Ich rozumienie sprawiedliwości społecznej mieści się ściśle w ramach kapitalistycznego prawa, zaprojektowanego w celu ochrony państwa i blokowania prawdziwej zmiany. Nawet w obrębie środowiska

16 czerwca 2014, podczas odwiedzin Tamary w więzieniu San Miguel jej rodzina spotkała się z mściwą reakcją klawiszy. 75-letnia babcia Tamary została zmuszona przez strażniczkę do rozebrania się i wykonywania przysiadów. Anę Luisę, matkę Tamary, potraktowano jeszcze gorzej. Oprócz przeszukania i zmuszenia do rozebrania się w obecności innej osoby, kazano jej wyrzucić należący do niej lniany pas. Krzyczącej na nią strażniczce Ana powiedziała, że jedynie tutaj, w tym miejscu może nadużywać swojej władzy, natomiast na

Maziotis pojawił się na radarze greckiej policji w maju 1991 roku, kiedy to aresztowano go za odmowę służby wojskowej. Kilka miesięcy później, otrzymał karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres lat trzech. To było jego drugie powołanie do służby, które całkowicie zignorował. W październiku 1992 roku został ponownie aresztowany za niesubordynację i obrazę armii. Tym razem trafił do więzienia wojskowego w Salonikach, gdzie przeprowadził 57-dniowy strajk głodowy. Po licznych protestach organizacji społecznych,