Przedstawiamy dwa listy Mario Gonzáleza Garcíi, którego aresztowano 2 października 2013 w drodze na demonstrację zorganizowaną w 45. rocznicę masakry na placu Tlatelolco. Mimo, że sędzia zezwolił na wyjście za kaucją, towarzysz nadal przetrzymywany jest w więzieniu Oriente, co stanowi jedną z wielu nieprawidłowości w jego sprawie. 7 października Mario postanowił rozpocząć strajk głodowy.    List pierwszy  Precz z więziennymi murami! Do wszystkich ludzi. Nazywam się Jorge Mario González García. Zostałem uprowadzony przez meksykański rząd i wtrącony do więzienia w

Nocą 4 grudnia uderzyliśmy w sieć komunikacji elektronicznej na terenie Berlina. Celem była wieża nadawcza operatora Vodafone. Ten akt sabotażu jest sprzeciwem wobec totalnej kontroli sprawowanej przez rządy, służby specjalne i korporacje. Wybraliśmy Vodafone ponieważ firma ta chętnie angażowała się we współpracę z brytyjskim wywiadem GCHQ, który współpracuje z amerykańską agencją NSA. Ta z kolei utrzymuje bliski kontakt z niemieckimi służbami wywiadowczymi BND. Tajne służby tworzą i gromadzą wzory normalności. Dopasowują je do konkretnych

By zażegnać wszelkie wątpliwości… Jako anarchiści znajdujemy się w ciągłej konfrontacji z państwem/kapitałem we wszystkich jego przejawach; to nie ulega wątpliwości. Jednakże czasem, szczególnie gdy władza uderza z całą swoją brutalnością, niektórzy kierują swój zamglony wzrok w różne niejasne i niejednoznaczne zaułki. Uważam, iż niezbędne jest zachowanie spójności, nie dopuszczając do głosu praktyk i dyskursów, które starają się kreować ofiary i sieją defetyzm. Być może powinniśmy zrobić krok w tył, ale tylko po to, by

Z trzewi Lewiatana „… marzenia są po to by realizować je tu i teraz, a nie w hipotetycznej przyszłości, ponieważ przyszłość zawsze była towarem na sprzedaż, znajdującym się w rękach księży wszelkich religii i ideologii, którzy używali jej, by bezkarnie okradać nas z życia. Chcemy teraźniejszości wartej przeżycia tu i teraz, zamiast poświęcania się mesjanistycznemu oczekiwaniu na przyszły ziemski raj. Dlatego mówimy o anarchii realizowanej obecnie, a nie w przyszłości. „Wszystko tu i teraz” to

Uzbrojeni pracownicy, gotowi by zabić, stróże prawa i porządku, sługusy świń u władzy, płatni mordercy. To właśnie Argentyńska Policja Federalna. Wojna psychologiczna jest częścią szerszej wojny społecznej, gdzie przychodzi nam konfrontować się z wszelkimi formami władzy. My jednak wybieramy i promujemy wojnę która jest namacalna i fizyczna; która przybiera formę bezpośredniego ataku na ciemiężycieli oraz ich dobytek. Nie wystarczy nam świadomość, że wróg jest czujny i spodziewa się ciosu, czujemy się spełnieni tylko jeśli

Genua, 12 listopada, 2013 Rano ogłoszono wyrok przeciwko anarchistom Nikolowi Gai i Alfredo Cospito w sprawie o postrzelenie Roberto Adinolfiego (szefa firmy nuklearnej Ansaldo Nucleare, należącej do koncernu technologiczno-zbrojeniowego Finmeccanica). Wyrok zapadł w ramach przyśpieszonej procedury i w pierwszej instancji. Podczas poprzedniej rozprawy, jaka miała miejsce 30 października, obaj towarzysze przyznali się do zarzucanego im czynu, dumnie biorąc na siebie odpowiedzialność za ten świadomy akt politycznego ataku, co potwierdzili, usiłując odczytać na sali sądowej swoje

Specjalny zespół powołany przez wydział antyterrorystyczny greckiej policji udał się na Cypr, by zebrać więcej informacji nt. sprawców morderstwa dwóch członków Złotego Świtu, do którego doszło przed biurem partii w ateńskiej dzielnicy Neo Iraklio. Według greckich mediów, celem antyterrorystów jest uwięziony na Cyprze anarchista, skazany za morderstwo pięciu osób, członków ochrony znanego cypryjskiego biznesmena w czerwcu 2012 roku. Grecka policja utrzymuje, iż 30-letni Dimitris Mamalikopoulos zna mężczyznę, który strzelał do neonazistów, jednakże odmawia on jakiejkolwiek współpracy

20 września, przed wschodnim skrzydłem więzienia Lenzburg, gdzie znajduje się cela Marco Camenisha, zebrała się grupa ludzi. Przybyli, by okazać solidarność z towarzyszem oraz innymi więźniami, uzbrojeni w petardy, megafon  i dwa bannery o treści „Wolność dla Marco!” i „Chcemy innego świata – świata u boku Marco”. Interweniowała policja. Marco Camenish swoją walkę z przemysłem energetyki jądrowej rozpoczął pod koniec lat siedemdziesiątych. W 1981 roku skazano go na 10 lat pozbawienia wolności m. innymi za

17 października 2013, przed Instytutem Królewskim w Sao Roque zebrało się ponad 100 osób żądających zaprzestania wiwisekcji. Około 2 w nocy aktywiści wtargnęli do kompleksu, udając się wprost do pomieszczeń z uwięzionymi zwierzętami. Podczas akcji uwolniono 178 psów i 7 królików, zdewastowano drzwi, okna i komputery, a także skradziono dokumenty. 19 dni później, Instytut Królewski ogłosił zamknięcie laboratorium wyjaśniając swoją decyzję w oświadczeniu: „Biorąc pod uwagę duże i nieodwracalne straty (utratę niemal całej hodowli zwierząt

12 listopada 2013, po ponad dwóch latach odsiadki, 80-letnia Sonja Suder, bojowniczka Komórek Rewolucyjnych, wyszła na wolność! Zgodnie z oczekiwaniami prokuratora, sąd okręgowy we Frankfurcie skazał Sonje na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności za udział w trzech podpaleniach (lata 70-te). Sonja została oczyszczona z zarzutów ws. innego ataku (na siedzibę OPEC w 1975 roku), gdyż zeznania zdrajcy Hansa-Joachima Kleina okazały się całkowicie fałszywe. Jego kłamstwa wytłumaczono lukami w pamięci, tak więc lojalny informator