[list style=”idea”]Rozprawa rozpoczęła się w piątek 20 lipca w Centrum Sprawiedliwości. Poniżej prezentujemy jej dotychczasowe podsumowanie opracowane przez Viva la Anarquia.[/list] REPRESJE Dowiedzieliśmy się, że nasz compa (towarzysz) pozostaje w izolacji pod dozorem strażników więziennych od czwartku 19 lipca. Wiadomość ta dotarła do nas za pośrednictwem jego adwokata, który wybrał się do Tortugi i zastał go przykutego kajdankami do łóżka. Podczas przesłuchania domagał się wytłumaczenia powodów tego skrępowania. Sędziowie z kolei dali straży więziennej 24 godziny

15 sierpnia 2012 o godz. 13 w Sądzie Santiago (Oral Penal Court of Santiago) ogłoszono wyrok przeciwko Luciano. Sąd sali 901, w składzie sędziowie Mauricio Olave (przewodniczący), Graciela Gómez (redactora) oraz Antonio Ulloa (integrante, który głosował za zastosowaniem prawa antyterrorystycznego), skazał Luciano Pitronello Schuffenegera pod zarzutami „nielegalnego przewożenia materiałów wybuchowych”, „zniszczeń” (banku) oraz posługiwania się fałszywą tablicą rejestracyjną.” Wyroki za poszczególne czyny: Za uszkodzenia Santander Bank: 41 miesięcy uwięzienia najwyższego stopnia, zawieszenie prawa do sprawowania funkcji

19 marca 2012 Przed trzema miesiącami odwiedziliśmy w więzieniu Luciano Pitronello, który został oskarżony o usiłowanie podłożenia ładunku wybuchowego pod oddziałem Santander Banku, mieszczącym się przy Vicuña Mackenna 1347, w dniu 1 czerwca 2011. Po uzyskaniu niewielkiej poprawy stanu zdrowia, Tortuga – uznany za osobę stanowiącą zagrożenie dla otoczenia – został umieszczony w areszcie prewencyjnym. Z powodu rozległych obrażeń skierowano go do Oddziału Szpitalnego Więzienia nr 1 w Santiago. Więzienna codzienność Luciano to męcząca izolacja

Komunikat sprawców: We wczesnych godzinach 20 marca, czyli w dniu gdy miało odbyć się przesłuchanie naszego brata Luciano Pitronello, z nienawiścią i gniewem oraz kieszeniami wyładowanymi materiałem łatwopalnym, udaliśmy się w stronę filii Banku Chile zlokalizowanej na Av. Collin (Chillan). Wystarczyły dwie minuty, aby nasz dziki i anarchiczny ogień rozświetlił noc. Bez wątpienia ekonomiczne straty sięgnęły milionów, a żałosna policja szuka teraz dowodów, jednak my, mimo to, pozostając tak blisko, a zarazem tak daleko, śmiejemy

20 marca, posiedzenie przygotowawcze do rozpoczęcia procesu przeciwko towarzyszowi Tortudze zostało odroczone na 11 kwietnia, na 9 rano. Posiedzenie wstrzymano na wniosek prawnika Luciano, argumentującego, że „oczekuje na ekspertyzę rzeczoznawców”. Chodzi o raport dotyczący zdolności niszczycielskich ładunku podłożonego przez Luciano nocą 1 czerwca 2011. Prawnik podkreślał, że wciąż nie udostępniono mu części materiału dowodowego prokuratury. Jego zdaniem będzie ona pomocna w dowodzeniu, że przestępstwo nie miało znamion czynu terrorystycznego. Zgodnie z prawem 18.314, które definiuje

Komunikat sprawców: Deklarujemy odpowiedzialność za atak bombowy, który miał miejsce ok. 23:30 w poniedziałek 12 marca w miejscu, gdzie znajdują się kwatery, w których mieszkają klawisze z więzienia Santiago 1 jak również kilku z CAS. Według naszego planu atak miał wyrządzić jak największe szkody u tych pełnych nienawiści ludzi, jednak nie wszystko poszło zgodnie z planem. Mimo to, nie zejdziemy z naszej ścieżki dopóki nie dosięgnie ich kara zemsty za śmierć naszych braci zamordowanych w San

30 stycznia, pełni wściekłości i rebelii wobec władzy jak również wobec klasy uciskającej, przejawiającej się poprzez państwo i biznes, udaliśmy się w kierunku salonu samochodowego Maritano Ebensperger przy Alei O’Higgins w Chillan. Ten rodzaj działalności gospodarczej jest dla nas symbolem społecznych nierówności, jak również jest objawem destrukcji środowiska w skali globalnej. Właśnie tam, pamiętając o naszych towarzyszach, którzy odeszli, niosąc ogień wolności i anarchii, zaatakowaliśmy to, czego utratę najbardziej odczuwają: towar. Niech każdy rzucony

Gdy mówimy o solidarności, nie możemy ignorować sytuacji naszych towarzyszy z Chile. Z dala od tamtejszych potyczek, odnajdujemy się w ogniu tej samej walki toczonej przeciwko wspólnym wrogom. Los bojowników z Chile pchnął nas do przeprowadzenia ataku na obiekt, za którego próbę zniszczenia uwięziono Tortugę. Ostatniej nocy (19 marca, 2012) podpaliliśmy bankomat należący do jednego z berlińskich banków. Ataki skierowane przeciwko tym urządzeniom przybierają ostatnio na sile, także w Berlinie. W różnych kontekstach są one identyfikowane

Tekst powstał zanim Luciano znalazł się w szpitalnym więzieniu Santiago 1. Ukazuje się z opóźnieniem, ponieważ współtworzyło go wielu, różnych towarzyszy, rozrzuconych przez chilijskie państwo po różnych więzieniach, co utrudniło i spowolniło dotarcie do każdego z nich i jego wspólną edycję. Do szerokiego i ogólnego środowiska rewolucyjno/wywrotowego: My, bojownicy wolności, zabierający głos z wielu, różnych centrów eksterminacji, połączyliśmy nasze słowa, by tym mocnym, wspólnym gestem, przełamać izolację, przy użyciu której władza stara się zmusić nas do

Solidarność wśród anarchistów to nie tylko puste słowa; to demonstrowany od ponad 80 lat zwyczaj, który ponownie musi zabrzmieć w uszach burżuazji, wywołując strach we władzy odpowiedzialnej za przetrzymywanie naszego brata Tortugi. Jesteśmy bardzo blisko daty 20 marca, początku rozprawy naszego towarzysza. Splamiony prokurator zażąda wyroku w postaci 15 lat pozbawienia wolności, uwidaczniając prawdziwą rolę procesu jako państwowej zemsty skierowanej przeciwko tym, którzy pozostają w ofensywie wobec wszelkich form dominacji i nie pozwalają oprawcom