Broszura: Baumann – „Jak to się wszystko zaczęło” (Rozdziały I-III)

jak-to-sieBROSZURA-PDF 

Wspomnienie Michaela “Bommiego” Baumanna to osobista relacja człowieka, który pod koniec lat ‘60 dołączył do lewicowego podziemia zbrojnego w Niemczech Zachodnich, stając się członkiem “Ruchu 2 Czerwca”, jednej z najważniejszych grup partyzantki miejskiej tamtego okresu. Jak sam napisał “Trzeba zrozumieć dlaczego ludzie obierają drogę walki zbrojnej, jak do niej dochodzą, w jaki sposób sadzone są jej ziarna, jakie stoją za tym emocje, oraz jakiego rodzaju przemyślenia i predyspozycje psychiczne są potrzebne aby przezwyciężyć strach, towarzyszący takiemu wyborowi”.

Po kilku latach wyczerpany walką Baumann złożył broń. W międzyczasie zginęło dwóch spośród jego bliskich przyjaciół i towarzyszy broni. Napisał, że ciągłe działanie w podziemiu wyalienowało go od życia i od ruchu. Stało się dla niego jeszcze jedną przymusową rolą. Nie potępił partyzantki, uznał jednak, że w warunkach zachodnich taka przemoc się nie sprawdza, i jak to określił w książce, postanowił wybrać “miłość”. Krytycy zarzucili mu, że zdradził ideały i górę wzięła w nim skłonność do używek.

Po latach okazało się, że jego motywy nie były wcale takie czyste. Będąc w podziemiu współpracował ze Stasi, pomagając jej w gromadzeniu danych na temat dziesiątek osób z ruchu i podziemia. Co myślał naprawdę? Do dziś trudno powiedzieć. Wydana w 1975 r. “Jak to się wszystko zaczęło” była zapewne elementem autokreacji, mającym ułatwić Baumannowi powrót do “normalnego życia”. Nie zmienia to jednak faktu, że książka dostarcza nam wielu autentycznych i interesujących obrazów z życia przedstawiciela pokolenia 1968 roku, który kładąc na szali własne życie, z bronią w ręku włączył się do radykalnej walki o obalenie systemu imperialistycznego i powstrzymanie zbrodni kapitalizmu.

Pierwszy nakład książki, która ukazała się w 1975 r. został skonfiskowany przez policję. Dzięki temu zyskała ona tak duży rozgłos, że w kolejnych latach została przetłumaczona na 6 języków, a niemiecka cenzura musiała ustąpić. Niniejsza broszura zawiera tylko dwa pierwsze jej rozdziały. Całość ukaże się wkrótce nakładem Wydawnictwa Grecja w Ogniu.

— — —

Ruch 2 Czerwcapowstał w 1969 roku, a jego pierwsi członkowie wywodzili się ze środowiska berlińskiej Komuny I. Trzon ruchu tworzyli: Fritz Teufel, Yerena Becker, Gabrielle Kröcher-Tiedemann, Ingrid Siepmann, Rolf Pohle, Rolf Gerhard Heissler, Inge Viett, Juliannę Plambeck, Gabrielle Rollnick i Angela Luther. W latach 70. był drugą co do wielkości organizacją partyzancką w Niemczech (największa była RAF, czyli Frakcja Czerwonej Armii). Jego aktywiści wyróżniali się na tle innych grup przynależnością do kontrkultury hipisowskiej. R2C okazjonalnie współpracował z RAF, do trwałej współpracy jednak nie doszło ze względu na różnice ideowe. W przeciwieństwie do RAF, która uważała, że grupa partyzancka w toku walki przekształci się w wielką armię ludową, Ruch 2 Czerwca głosił konieczność pracy politycznej i propagandowej przygotowującej grunt dla przyszłych działań militarnych. Odrzucał działalność kryminalną, jako izolującą grupę od społeczeństwa i nie zamierzał rezygnować z korzyści, jakie daje legalność. Dążąc do oparcia się na robotnikach i w ogóle warstwach uboższych, zamierzał podejmować w swej walce problemy bliskie tym kręgom.

Dyskusja