Autorem tekstu jest grupa „Aspołeczne Zachowania na rzecz Rozprzestrzeniania Rewolucyjnego Terroryzmu – Komórka Akcji Anarchistycznej”. Ta sama, która – po dłuższym okresie milczenia – pod koniec Czerwca 2012 dokonała spektakularnego zamachu na siedzibę Microsoft w Atenach (Patrz TU). Informacje o starszych atakach grupy (ok. 2010 r.) znajdziesz TU i TU. Ataki z tego roku, gdy grupa na nowo się uaktywniła znajdziesz TU. Obecnie „Aspołeczne Zachowania..” deklarują się jako kontynuatorzy spuścizny KKO i obok własnej,

„Zagadnienie Anarchizmu nie dotyczy pojedyńczej klasy, a zatem w konsekwencji nie dotyczy ono klasy pracującej, gdyż obejmuje sobą każdą jednostkę dla której wartością jest jej osobista wolność.” Henry John Mackay „Władcy nie cierpieli nigdy na brak wszelkiego rodzaju siły, potrzebnej do schwytania Uciekinierów. Nie brakuje im jej również dzisiaj. Nazywaj ich jak chcesz, zwykłymi ludźmi, masami, proletariuszami, oni zawsze jako pierwsi stają po stronie silniejszego.” Paul Herr Przez wiele lat anarchizm był kojarzony przez prasę i historyków z

„…A śmierć nie będzie już dłużej posiadała jakiejkolwiek władzy…” O wydarzeniach z 5 maja 2010 roku, związanych z podpaleniem Marfin Banku. Skutkiem pożaru jest śmierć trójki pracowników banku oraz tysiące „osmalonych” prawd na temat tego co wówczas rzekomo się stało. Wobec ciężkiej i przytłaczającej atmosfery, jaka otacza to zdarzenie, ściskającej za serce, pełnej hipokryzji propagandy, a także wobec zużytego moralistycznego humanizmu różnego rodzaju Kasandr ruchu radykalnego, czujemy się w obowiązku, by przedstawić nasz własny punkt widzenia

Skandaliczne myśli, czyli o nędzy Włoskiej Federacji Anarchistycznej Od czasu do czasu, cyklicznie, kolektywny czy społeczny anarchizm staje się restrykcyjny wobec niektórych anarchistów, a wówczas przypomina o sobie i ponownie zaznacza swoje istnienie anarchistyczny indywidualizm. Działo się tak na początku dwudziestego wieku, kiedy to niektórzy spośród wielkich anarchistycznych myślicieli zaczęli krytykować część, co bardziej komunistycznych dogmatów. Dziś mamy do czynienia z podobną sytuacją, i raz jeszcze mamy okazję obserwować jak pewni anarchiści społeczni wpadają w

„Sprzyjamy rozwojowi ruchu robotniczego opartego na demokracji bezpośredniej, nie tylko dlatego, że dzięki temu, współczesne walki przeciw klasie pracodawców staną się skuteczniejsze, ale również dlatego, że zapowiada to – i ustanawia dla niego podstawę – społeczeństwo wolności i równość, bez autorytaryzmu oraz wyzysku.” – z ulotki wydanej przez anarchosyndykalistyczną organizację Worker Solidarity Alliance W czternastym i piętnastym wieku rozpoczął się okres społecznej transformacji, której dramatycznym punktem kulminacyjnym były Amerykańska Wojna o Niepodległość oraz Rewolucja Francuska.

Anarchizm insurekcyjny [powstańczy] trzeba rozumieć jako próbę sformułowania tendencji w ruchu rewolucyjnym, perspektywy, która od zawsze obecna jest w ramach walki klasowej i z niej się wywodzi. Jako rewolucjoniści powinniśmy się do niej ustosunkować. Owocem pracy anarchistów insurekcyjnych, tym co czyni ich tak ciekawymi, jest połączenie zasad klasycznego anarchizmu (akcja bezpośrednia, propaganda czynem, pozbawione dogmatów podejście do teorii itd.) ze spostrzeżeniami będącymi wynikiem własnej analizy rzeczywistości. Podjęli oni próbę wypchnięcia za burtę całego formalnego ruchu

Prezentowany tekst Ferala Fauna rozważa zagadnienie przemocy z perspektywy typowej dla post-lewicowych anarchistów. Feral Faun wskazuje że współczesne społeczeństwo jest formą zorganizowanej przemocy i siły narzuconej jednostce. Odpowiedzią na system zorganizowanej przemocy nie jest pacyfizm lecz wyzwoleńcza i spontaniczna przemoc rewolucyjna. Musi jednak być ona spontaniczna by nie powielać istniejących już form usystematyzowanej przemocy typowej dla władzy. Feral Faun zgodnie ze swoją indywidualistyczna filozofią zauważa, że wbrew mrzonkom pacyfistów, także w wolnym społeczeństwie będzie

(Max Stirner, Luigi Galleani, KKO & inni) Angielskie (docelowo polskie – przyp. Y.) tłumaczenie artykułu z magazynu Conspiracion Acrata,  wydawanego w Meksyku, nawiązującego w treści do idei Antiguiridismo Anarchico. Mamy nadzieję, że przypadnie Wam do gustu. Jeden z numerów Conspiracion Acrata w PDF po angielsku pobierzesz TU. Określenie Antigiuridismo Anarchico, które literalnie tłumaczone jest jako termin Antysądowy Anarchizm, jest zbiorczą koncepcją, która była używana w kontekście historycznych już dziejów anarchizmu do definiowania bardzo radykalnej (tzn. odrzucającej

Zbrojny opór w Niemczech Zachodnich Komórki Rewolucyjne (RZ- Revolutionären Zellen) dały o sobie znać po raz pierwszy 16 listopada 1973 r., dokonując ataku na firmę ITT w Berlinie Zachodnim, aby zwrócić w ten sposób uwagę na udział tej multinarodowej korporacji w wojskowym puczu Pinocheta w Chile. W 1974 r. pierwszy atak o dużej sile rażenia (high-explosive), dokonany przez kobiety z Komórek Rewolucyjnych, przeprowadzony został przeciwko Federalnemu Sądowi Konstytucyjnemu (Bundesverfassungsgericht) w Karlsruhe, dzień po tym jak

13 października, niemiecka, ekstremistyczna grupa “Hekla – Inicjatywa dla Rozkwitu Społecznych Erupcji“ (Hekla Reception Committee-Initiative for More Social Eruptions) wzięła na siebie odpowiedzialność za 17 ataków, dokonanych za pomocą czasowego urządzenia zapalającego (timed incendiary device – TID) na niemiecką infrastrukturę kolejową, które miały miejsce w ciągu ostatnich dni.. Takie urządzenia są tanie i łatwe do skonstruowania, co czyni je doskonałymi dla małych grup ekstremistów z ograniczonymi zasobami i możliwościami,