Andreas-Dimitris Bourzoukos jest jednym z 4 anarchistycznych towarzyszy, aresztowanych 1 lutego 2013 roku po podwójnym rabunku banku i poczty w Velventos. ” To jeszcze nie koniec, bo nigdy nie zaakceptowałem porażki” 25 minut po południu. Ostatni raz, kiedy spojrzałem na zegarek. Za nami radiowóz, a w furgonetce dwóch moich towarzyszy, „zakładnik” i ja. Jeszcze kilka minut wcześniej nasze emocje były zupełnie inne. Wszystko wydawało się być w porządku, do momentu gdy aresztowano naszego towarzysza jadącego „karetką”. Wszyscy

Dwójce towarzyszy którzy 17 sierpnia stanęli przed śledczym w Loukareos (Ateny), przedstawiono następujące zarzuty:  -działalność w organizacji terrorystycznej, oraz wytwarzanie, przechowywanie i dostarczanie KKO materiałów wybuchowych-usiłowanie zabójstwa z premedytacją -zamiar użycia oraz użycie materiałów wybuchowych, stwarzające zagrożenie dla własności prywatnej, bezpieczeństwa ludzi i infrastruktury publicznej, a także wywołanie faktycznych uszkodzeń własności i ciała-wielokrotne wytwarzanie, dostarczanie, oraz posiadanie materiałów wybuchowych i bomb, z zamiarem stwarzania wielokrotnego zagrożenia dla własności prywatnej i ludzi -wielokrotne podpalenia, które niosły ze sobą

 MIRUPAFSIM* Lecz, bez względu na wszystko, w jaki sposób prawdziwie zdobywa się wolność? Jedno jest pewne, nie ma jej w celach Demokracji, w tych piwnicach, gdzie przetrzymywane są ludzkie dusze, leży ona z dala od „penitencjarnego” lądu, posłuszeństwa, apatii i leków psychiatrycznych. Codzienność tworzona jest przez wciąż tą samą, powtarzającą się rzeczywistość. Każdego ranka, południa, wieczoru słyszysz zgrzyt obracającego się klucza. Liczenie ciał. Muszą się upewnić, że wciąż jesteś tu zatrzaśnięty, pomiędzy murami. I tylko przechadzka

Za niedługo zostanę wezwany przez współczesnego inkwizytora Mokkasa, do „usprawiedliwiania się” (złożenia zeznań) z mojego rzekomego udziału w Rewolucyjnej Organizacji Konspiracyjne Komórki Ognia. W związku z tym wyjaśniam towarzyszom swoje stanowisko, moje wybory i swój stosunek do walki. Nie dbam o karną odpowiedzialność wynikającą z oskarżeń jakie mi stawiają. Nie występuję z pozycji męczennika, lecz jako anarchista, który dokonał wyboru, by złamać prawo i zderzyć się z sądową mafią. Nie uznaję ich procedur, ani prawa osądzania

Nieznani sprawcy dokonali w nocy z piątku na sobotę zamachu na koszary Bundeswehry w Havelbergu w Saksonii-Anhalcie. Uszkodzone zostały m.in. ciężarówki, samochody pancerne i pojazdy specjalnego przeznaczenia. Straty oszacowano na 10 milionów euro. Wojsko zaostrzyło środki bezpieczeństwa w całym kraju. Nie można wykluczyć kolejnych zamachów – powiedział w sobotę rzecznik policji w Magdeburgu, cytowany przez agencję dpa. Parking na terenie jednostki, gdzie znajdowały się pojazdy, obrzucono materiałami zapalającymi. W regionie trwają protesty środowisk pacyfistycznych i anarchistycznych,

Negocjacje ws. transferu Jocka Palfreemana do więzienia na terenie Australii zostały wstrzymane w dniu 9 lipca 2013 przez stronę bułgarską. Mimo licznych wniosków, Bułgarzy nie chcą angażować się w negocjacje transferowe (obowiązujące w ramach międzynarodowej umowy, której Bułgaria jest sygnatariuszem) dopóki Jock nie spłaci dużych grzywien nałożonych na niego przez tamtejszy „wymiar sprawiedliwości”. Jock kontynuuje swoją walkę na rzecz poprawy warunków osadzenia, dlatego władze więzienia próbują go zastraszyć i złamać. W ostatniej chwili odwołano widzenie

Greccy anarchiści informują na swoich stronach, że towarzysz Panagiotis Argirou, członek Konspiracyjnych Komórek Ognia, pomyślnie przeszedł operację. Odbyła się ona 11 lipca 2013 i polegała na pierwszej transplantacji elementów, które pozwolą na zrekonstruowanie jego czaszki, uszkodzonej w wyniku poprzednich zabiegów, kiedy to lekarze usunęli z jego głowy dwa krwiaki. 20 lipca Panagiotis wrócił do więzienia Koridallos i czuje się

Słowa anarchistycznego więźnia Nikosa Romanosa skierowane do towarzyszy, którzy w akcie solidarności zebrali się przed murami więzienia dla nieletnich Avlona.W niedzielne popołudnie, 17 lutego 2013, około 70 towarzyszy przybyło na wiec solidarnościowy pod więzieniem Avlona, gdzie 11 lutego zamknięto Nikosa Romanosa, jednego z tzw. „4-ki z Kozani”. Nikos to młody chłopak, który zszedł do podziemia i rozpoczął działalność partyzancką po tym jak policja zabiła na jego oczach jego przyjaciela Alexisa Grigoropoulosa. Na początku 2013

Dwie akcje Ładunek wybuchowy dla naukowców, ładunek zapalający dla policji… Nie zamierzamy rezygnować z sabotażu, czarnego prochu i benzyny. Nie bądźcie zaskoczeni aktami terroru wymierzonymi w waszych naukowców, policję i dobrze sytuowanych. Nie idealizujemy działań zbrojnych, lecz każdy pojedynczy wywrotowy czyn przyczynia się do rozwoju najbardziej egoistycznych więzi. Budowania relacji z jednostkami przyzwyciężającymi lęk, obalającymi paradygmaty, ideologie i wszelkie kodeksy moralności, czy wartości, podnoszącymi swoje działania do rangi extremum, dażącymi do kulminacji… Ekstremizm? Terroryzm? To zabić jakiegoś

Nieznana do tej pory grupa o nazwie „Niepokorne Żądze” przyjęła odpowiedzialność za wysłanie bomby do ateńskiego Związku Sędziów i Prokuratorów w zeszłym tygodniu. Bezpośrednią przyczyną ataku była chęć wyrażenia solidarności z anarchistą Kostasem Sakkasem – czytamy w komunikacie zamieszczonym na łamach Indymediów. Członkowie grupy oskarżają też wymiar sprawiedliwości o ochronę interesów władzy. 11 lipca 2013 roku, rada sądu apelacyjnego w Atenach podjęła decyzję o warunkowym zwolnieniu Kostasa Sakkasa (za kaucją). Towarzysz spędził w areszcie 2,5 roku,