Berlin: Projekt Feniks (akt 11) – Komunikat Autonomicznej Komórki „Christos Kassimis”

„Ogień przeniknie do waszych miast i rozświetli noce. Wraz z nim, nasz duch utoruje sobie drogę. Nasi przyjaciele podsycą go solidarnością i rozpalą wezwanie do działania. Szalejące płomienie zmienią naszych wrogów w popiół. Nadadzą znaczenia naszym słowom. Chcemy zdobyć twoje serce. Nieważne kim jesteś. Nieważne kim ja jestem. Być może Konspiracja przeobrazi nas obu w proch, lecz jednocześnie napełni nas życiem. Tym, co tak naprawdę się liczy jest sama ścieżka, którą idziemy, a podążamy nią dlatego, że mamy wolność wyboru i zdecydowaliśmy się być wolni. Ta wolność nie jest czymś zewnętrznym, to raczej stan umysłu, coś co rozwija się w naszym wnętrzu. Dzięki temu zyskujemy nie wolność (gdyż już ją mamy – przyp.tłum.) lecz władzę nad własnym życiem. To coś co nie podlega dyskusji; o to właśnie walczymy. (KKO) [1]

111867

„Sygnały dymne z Berlina”

8 kwietnia 2014 podpaliliśmy samochód należący do straży miejskiej oraz drugi będący własnością firmy ochroniarskiej – oba zaparkowane nieopodal głównego dworca kolejowego w Berlinie.

Na zlecenie lokalnej policji, berlińska straż miejska zajmuje się ściganiem wykroczeń administracyjnych, jak również trzyma oczy i uszy szeroko otwarte, monitorując codzienne życie metropolii. Małe, nędzne szpicle wyposażone w radiotelefony i gaz pieprzowy mają szerokie uprawnienia, a ich działania są kooperowane z prywatnymi firmami ochroniarskimi. Korzystają ze specjalnie wydzielonego parkingu dla urzędników, znajdującego się przed dworcem centralnym, tuż obok komisariatu i firmy ochroniarskiej.

Bierzemy również odpowiedzialność za podpalenie auta należącego do greckiej ambasady w dniu 24 kwietnia 2014 na terenie luksusowej berlińskiej dzielnicy Dahlem.

Przedstawiciele dyplomatyczni państw są najwłaściwszym adresem naszej ognistej korespondencji, odbierającej im poczucie wyższości oraz nietykalności, co miało miejsce ostatnio w Atenach, gdzie ostrzelano dom niemieckiego ambasadora. Państwo samo w sobie jest problemem, elementem, którego wielu bojowników tej wielopłaszczyznowej walki nie bierze pod uwagę. Państwo to naziści, Państwo to zbrojenia i technologia jądrowa, Państwo to zmiany klimatyczne i ubóstwo.

Poprzez nasze działania negujemy państwowy monopol na przemoc.

Niemcy popierają represje jako element rozwiązania „ciężkiej sytuacji”, w której znajduje się grecka polityka migracyjna. Niemieckim politykom nie wystarczy, że większość uchodźców przybywających do Grecji kończy w obozach koncentracyjnych, są ścigani, a nawet zabijani przez Nazistów w mundurach. Postrzegają oni garstkę tych, którym udaje się przekroczyć grecką granicę i nie zginąć, jako zagrożenie dla swojego bogatego białego świata. Tak więc, np. były niemiecki minister spraw wewnętrznych, Friedrich, domaga się silniejszych kontroli na granicach oraz zdecydowanych działań wobec tych, którzy ze względu na eksploatację swojego domu przez zachodnie społeczeństwa, są zmuszeni do ucieczki przed wojną głodem i represjami. Praktyczne oznaki wspierania tego masowego mordu, odbywającego się na europejskich granicach, stają się widoczne dla wszystkich, kiedy funkcjonariusze z niemieckiego Federalnego Urzędu Kryminalnego (BKA) stacjonują na greckich lotniskach, by przekazać greckim kolegom swoją wiedzę w zakresie profilowania rasowego. Aparat rządu niemieckiego wspiera morderstwa na europejskich granicach nie tylko poprzez udostępnianie personelu, ale również dzięki ustalaniu praw na poziomie europejskim, takich jak rozporządzenie Dublin II.

10 sierpnia 2013 roku, na terenie obozu koncentracyjnego Amygdaleza (25km na północ od Aten) wybuchły zamieszki. Imigranci, trzymani tam w niewoli przez pańswo Greckie, podpalili swoje materace oraz inne elementy wyposażenia, by zaprotestować przeciwko warunkom panującym w obozie. Zaatakowano również strażników, a wielu imigrantów próbował zbiec – dziesięciu się to udało.

Pozdrawiamy Andreasa-Dimitrisa Bourzoukosa, Dimitrisa Politisa, Yannisa Michalidisa, Nikosa Romanosa, których aresztowano 1 lutego 2013 i oskarżono o podwójny rabunek w Velventos, Kozani.

Przesyłamy wyrazy solidarności dla Fivosa Harisisa, Argyrisa Ntaliosa, Yannisa Naxakisa i Grigorisa Sarafoudisa, aresztowanych w związku z tą samą sprawą w ateńskiej dzielnicy Nea Filadelfeia.
Źyczymy siły i wytrwałości naszym braciom i siostrom; Damiano Bolano, Harisowi Hadjimihelakisowi, Giorgosowi Polydorosowi, Panagiotisowi Argyrou, Theofilosowi Mavropoulosowi, Christosowo Tsakalosowi, Giorgosowi Nikolopoulosowi, Michalisowi Nikolopoulosowi i Oldze Ekonomidou. [2]

Solidarność z:

Tasosem Theofilou

Theofilosem Mavropoulosem

Monicą Caballero i Francisco Solarem

Wolność dla wszystkich!

Pamięci towarzysza Sebastiana Oversluija, poległego w bitwie przecwko systemowi kapitalistycznemu. Wolność dla Hermesa Gonzaleza i Alfonso Alvial. Wolność dla Tamary Sol!

Siły i odwagi dla wszystkich, którzy walczą. Dla imigrantów próbujących pokonać zasieki Europejskiej Fortecy. Wszystkih, którzy upadli. Wszystkich bezimiennych. Wszystkich tych, którzy walczą z gliniarzami na ulicach Aten.

Przeciwko granicom i narodom. Przeciwko więzieniom! Za Wolność i Anarchię!

Autonomiczna Komórka „Christosa Kassimisa” [3]

__________________________________________________

[1] Dokładne pochodzenie cytatu nie jest znane.

[2] Można przypuszczać, iż imię Gerasimosa Tsakalosa zostało przypadkowo pominięte.

[3] Christos Kassimis (członek ELA) został zamordowany przez policjantów w Atenach podczas próby ataku na niemiecką firmę AEG w dniu 20 października 1977 roku. Działanie to było odpowiedzią na zamordowanie więźniów (trzech członków RAF’u) w Stammheim.

Dyskusja