Przeglądasz zawartość kategorii "Teoria"

Artur Domosławski: Rewolta zranionej pamięci

Antyzachodnie urazy na południu naszej planety odradzają się. Dlaczego właśnie teraz, po kilku dekadach, jakie minęły od upadku kolonializmu? Przykład pierwszy: koncern farmaceutyczny Pfizer szuka materiałów kompromitujących prokuratora generalnego Nigerii, który odważył się wszcząć śledztwo przeciw firmie. Pfizer testował na nigeryjskich dzieciach nowy antybiotyk; niektóre z nich zmarły. Przykład drugi: koncern naftowy Shell, który od dziesięcioleci eksploatuje nigeryjską ropę, ma wtyczki w niemal każdym ministerstwie rządu Nigerii. Takie rewelacje ujawnione przez portal Wikileaks wywołują coś więcej niż

Insurekcjonizm – szansa czy zagrożenie dla ruchu

Nie trudno jest dostrzec, iż insurekcjonizm na łonie ruchu anarchistycznego jest skrajnie różnie postrzegany i oceniany. Oczywiście jest to naturalne i zrozumiałe dla ruchu wolnościowego. Jednak równie mocna jest pokusa stwierdzenia, że tak zróżnicowane oceny biorą się z faktu skrajnego braku jednolitej wizji, koncepcji i zgody odnośnie strategii działania i rozwoju ruchu. Przekłada się to na odwieczne pytanie – czy anarchiści powinni „pracować u podstaw”, czy może zrezygnować z tej formy działania. Jak mamy

Alfredo Bonanno: Przemoc a Non-Violence

Pytanie o różnicę pomiędzy „przemocą” a „non-violence” jest zazwyczaj zadane w zły sposób ze względu na interesy klasowe i emocjonalne reakcje, które wywołuje.Przemoc państwowa i terroryzm szefów nie znają żadnych ograniczeń i moralnych zahamowań. Rewolucjoniści, a konkretnie anarchiści, mają prawo reagować na tę przemoc poprzez przemoc rewolucyjną.Komplikacje pojawiają się, gdy przyglądamy się bliżej stanowiskom tych, którzy popierają strategię non-violence. Na pierwszy rzut oka wybierają oni tylko metody pokojowe, które rzeczywiście, gdy się patrzy na nie w odosobnieniu od innych, nie używają przemocy, np. niefizyczne atakowanie wroga.

Brady Kiesling: Kim są Konspiracyjne Komórki Ognia ?

Kim są Konspiracyjne Komórki Ognia?(analiza autorstwa Johna Brady’ego Kieslinga, byłego amerykańskiego urzędnika służby dyplomatycznej, zajmującego się terroryzmem) Grecki system edukacyjny wrzuca tysiące młodych ambitnych artystów, do cechującego się obsesją na punkcie statusu, wysoce upolitycznionego społeczeństwa, nie będącego w stanie zaoferować im zatrudnienia. Zrzeszenie się we wspólnej pogardzie dla kapitalizmu i społeczeństwa konsumpcyjnego, stanowi dla nich krótkoterminowe rozwiązanie. Członkowie tej wspólnoty odcinają się luźno od bardziej uciążliwych łańcuchów społeczeństwa i trzymają się razem ze swoimi rówieśnikami, zamieszkując