Egipt: Okupacja Placu Tahrir, głodówka w Port Said
Po wielkich demonstracjach 8 lipca, zwołanych pod hasłem „Piątku Determinacji”, tysiące osób podjęły okupację Placu Tahrir w Kairze, stanowiącego ikonę rewolucji egipskiej od czasu styczniowo-lutowego powstania, które doprowadziło do obalenia długoletniego dyktatora Egiptu Hosniego Mubaraka.
Demonstracje odbywały się pod hasłem „Krew męczenników”, a głównym wzniesionym podczas nich żądaniem pozostawało pociągnięcie do odpowiedzialności karnej osób odpowiedzialnych za krwawe represje wobec powstańców.
Uczestnicy obecnej pikiety ustawili dziesiątki namiotów na centralnej wysepce placu oraz w okolicach Meczetu Omara Makrama. Plac Tahrir pozostaje całkowicie zajęty przez protestujących, w związku z czym pozostaje zamknięty dla ruchu.
Deklarują oni, że nie opuszczą Tahrir, dopóki nie zostanie spełnionych ich siedem żądań.
Żądają oni po pierwsze natychmiastowego uwolnienia wszystkich cywilów, skazanych już po wybuchu rewolucji przez sądy wojskowe, oraz ponownego rozpatrzenia ich spraw przez sądy cywilne, jak wreszcie całkowitego zakazu sądzenia cywilów przez sądy wojskowe.
Drugim żądaniem pozostaje ustanowienie specjalnego trybunału, mającego osądzić osoby odpowiedzialne za zabijanie cywilów w okresie powstania rewolucyjnego, jak też natychmiastowe odwołanie ze stanowisk wszystkich odpowiedzialnych za ten proceder oficerów policji.
Trzecim żądaniem jest dymisja obecnego ministra spraw wewnętrznych Mansura el-Essawiego oraz zastąpienie go przez osobę nie pełniącą funkcji wojskowych, jak też opracowanie i wprowadzenie w życie planu przekształcenia całego ministerstwa spraw wewnętrznych oraz zaprowadzenia nad nim kurateli sądowniczej.
Czwarte żądanie to dymisja obecnego prokuratora generalnego.
Piąte żądanie mówi o postawieniu Hosniego Mubaraka i członków jego rządu przed sądem za zbrodnie popełnione przeciwko narodowi egipskiemu.
Szóste żądanie stanowi o anulowaniu obecnego budżetu państwa oraz uchwaleniu takiego budżetu, który jasno uwzględni oczekiwania i potrzeby biednych Egipcjan i którego przyjęcie poprzedzi rzeczywista debata publiczna.
Siódme żądanie traktuje o jasnym określeniu prerogatyw sprawującej obecnie władzę Najwyższej Rady Wojskowej, tak by nie kolidowały one i nie ograniczały uprawnień rady ministrów. Po jej oczyszczeniu z reliktów starego reżimu premier ma mieć pełną możliwość mianowania doradców i ministrów.
W okupacji Placu Tahrir nie biorą oficjalnie udziału członkowie Bractwa Muzułmańskiego oraz ugrupowań salafitów. Jedną z partii, które oficjalnie poparły tę formę protestu, jest natomiast utworzona po powstaniu przeciw władzy Mubaraka Demokratyczna Partia Pracy, zrzeszająca m.in. trockistów.
Masowe demonstracje z 8 lipca miały miejsce w Kairze i w innych miastach, takich jak m.in. Aleksandria, Suez, Szarm el-Szejk, Asjut, Luksor, Asuan, Port Said, Kena, Mahalla el-Kobra, Tanta, Damietta, Sohag i Naga Hamadi. Dramatyczny przebieg miały wczorajsze protesty w Beni Suif, gdzie rodziny aresztowanych szturmowały z bronią palną i nożami posterunek policji, raniąc kilku funkcjonariuszy i uwalniając około 20 aresztowanych.
Również obecne protesty kontynuowane są też w innych miastach.
Uczestnicy protestu w Port Said rozpoczęli głodówkę
Okupujący Plac Al-Manszeja w Port Said członkowie Ruchu 6 Kwietnia ogłosili rozpoczęcie 9 lipca o godzinie 14.00 czasu miejscowego bezterminowej głodówki.
Protest ma trwać dopóki nie zostanie spełnionych ich dziewięć żądań, w tym: jawne i sprawiedliwe osądzenie byłego dyktatora Hosniego Mubaraka oraz członków jego reżimu, ukaranie oficerów policji odpowiedzialnych za strzelanie do demonstrantów podczas styczniowo-lutowego powstania, oczyszczenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z osób odpowiedzialnych za represje oraz rządu Essama Szarafa z dawnych członków rządzącej za czasów Mubaraka i zdelegalizowanej 16 kwietnia Partii Narodowo-Demokratycznej, oczyszczenie wszystkich instytucji państwowych (w tym sądownictwa, mediów, służby zdrowia i placówek edukacyjnych) z dawnych współpracowników reżimu, ustanowienie godnej płacy minimalnej, zniesienie praw zakazujących strajków i protestów oraz zaprzestanie sądzenia cywilów przez sądy wojskowe.
Okupacja placu i głodówka wpisuje się w większą falę protestów w całym Egipcie, które znalazły swą dotychczasową kulminację w masowych protestach 8 lipca, znanych pod nazwą „Piątku Determinacji”. Ich uczestnicy uznają, że sprawująca rządy tymczasowe Najwyższa Rada Wojskowa nie wywiązała się z realizacji postulatów rewolucyjnych. Bezpośrednim impulsem dla najnowszych protestów okazała się opieszałość władz tymczasowych w ściganiu i pociągnięciu do odpowiedzialności osób uczestniczących bądź kierujących represjami przeciwko uczestnikom styczniowo-lutowego powstania.
Hossam el-Hamalawi: Egipska junta pod obstrzałem
Trwa okupacja kairskiego Placu Tahrir, tymczasem premier Egiptu Essam Szaraf wystąpił w sobotę wieczorem z publicznym wystąpieniem, zaś następnie…
…nakazał zawieszenie w czynnościach policjantów, oskarżonych o zabijanie protestujących w trakcie powstania, które doprowadziło do obalenia prezydenta Hosniego Mubaraka.
Essam Szaraf powiedział też, że utworzony zostanie panel, mający przyspieszyć procesy przeciwko nim oraz osobom oskarżonym o korupcję. (BBC)
Wcześniej w sobotę prokurator generalny nakazał ponowne aresztowanie szefa policji w Suezie oraz dwóch członków tajnej policji, zaś prokurator w Aleksandrii nakazał aresztowanie i przesłuchanie 12 oficerów policji, zamieszanych w torturowanie i zabójstwo Sajeda Bilala, młodego salafity, niesłusznie oskarżonego w styczniu przez Państwową Policję Bezpieczeństwa o wysadzenie Kościoła Dwóch Świętych w Aleksandrii.
Lecz „ustępstwa” rządowe pozostają tak jak zawsze niejasne i pozbawione znaczenia. Nie ujawniono nazwisk tych oficerów, nie ma mowy o transparencji, publicznych rozprawach, ani słowa o Suzan Mubarak (żonie Hosniego Mubaraka) czy Omarze Sulejmanie (byłym szefie bezpieki i wiceprezydencie w ostatnich dniach prezydentury Mubaraka), nic nie słychać o ogólnokrajowej płacy minimalnej. I oczywiście, nic nie słychać o zawieszeniu działalności trybunałów wojskowych. Absolutnie nic konkretnego. I choć słyszymy o jednym z największych „posunięć restrukturyzacyjnych” w historii ministerstwa spraw wewnętrznych, mającym nastąpić w połowie lipca, to minister spraw wewnętrznych w rządzie Szarafa, generał Mansur el-Essawi, występując w telewizji Al-Hajat określił użycie tu słowa „czystka” jako „głupstwo”.
Przemówienie Szarafa nikogo nie przekonało. Gdy piszę te słowa, trwają protesty, zaś na Placu Tahrir zebrały się już tysiące ludzi, domagając się natychmiastowej rezygnacji Szarafa.
Tymczasem dziesiątki tysięcy mieszkańców Suezu zapowiadają, że zablokują Kanał Sueski. Również w innych prowincjach trwają pikiety.
Tłumaczenie: Paweł Michał Bartolik.
Tekst ukazał się pierwotnie na blogu autora (www.arabawy.org).
Źródła: lewica.pl, internacjonalista.pl