Strajk Głodowy: Atak na dom doktora Stylianosa Drimisa (Ateny)

28/03/2015

I. Od 2/3 w więzieniach rozpoczęła się walka przeciwko nowoczesnej polityce antyterrorystycznej, polityce oodzwierciedlonej poprzez serie represywnych praw, potwierdzających, że toczy się tam wojna między światem władzy a światem walki.

Anarchistyczni i komunistyczni więźniowie, z Grecji i Trucji, używając swoich ciał jako broni, prowadzą strajk głodowy, wysuwając wspólne żądania:

– zniesienie więzien typu C

– zniesienie paragrafów 187 i 187A (prawo antyterrorystyczne)

– zniesienia prawa kaptura

– ograniczenia wykorzystywania materiału DNA jako dowodu

– zwolnienia Savvasa Ksirosa

Równocześnie, uwięzieni członkowie KKO także rozpoczęli głodówkę, a wraz z nimi Angelika Spiropoulou, żądając uwolnienia bliskich Gerasimosa i Christosa Tsakalosa.

II. Po raz pierwszy mamy do czynienia z tak ważną sytuacja, która ze względu na swój całkoształt i towarzyszące jej oczekiwania dotyczy nie tylko uwięzionych bojowników, ale również dużej części społeczeństwa.

Ta sytuacja, szczególna również ze względu na obecną zmiane rządu, nie zostawia nam miejsca na samozadowolenie, uwidaczniając konieczność wzniesienia barykad przeciwko władzy państwa i kapitału oraz obrony naszych społeczności. Nie mamy złudzeń, niew rusza nas ich lewicowa retoryka. Ponieważ, choć bat może przechodzić z rąk do rąk, zostawia te same ślady na plecach które smaga. Nie zapomnielismy o ostatnich nalotach na domy bojowników, o samobójstwie popełnionym przez zatrzymanego Pakistańczyka w lochach ich więzienia, mściwego odwetu na krewnych członków KKO, prowokacyjnych oświadczeń wygłaszanych przez ministra ochrony obywateli Panousisa. I wielu innych rzeczy…

III. Po wielu dniach głodówki towarzysze zaczęli być przenoszeni do szpitali, gdzie w niektórych konkretnych przypadkach, opieka oferowana przez tamtejszy personel nie wyglądała tak jak powinna. Dotyczy to sytuacji Fivosa Harisisa, kiedy mieliśmy okazję obserwować bezgraniczną arogancję Steliosa Drimisa, dyrektora kliniki patologii w szpitalu Tzaneio, który z dumą chciał zatwierdzić odesłanie towarzysze z powrotem do więzienia, gdy Fivos odmówił przyjęcia serum (z witaminami i minerałami – przyp. tłum.). Ten incydent nie jest odosobnionym przypadkiem, gdyż jak widzieliśmy już podczas poprzednich głodówek stanowi on element szerszego obrazu szpitala osaczonego przez EKAM i EOM (specjalne jednostki policji) z zakazem korespondencji i wizyt u głodujących, lekarzami współpracującymi z policją, którzy testują wytrzymałość strajkujących, podstawiając im pod nos jedzenie i traktując ich w upokarzający sposób, torturując ich tym samym psychicznie jeszcze gorzej niż wspomniany tu lekarz. Ta szumowina zalicza się do takich przypadków. Jednocześnie nie możemy zignorować części społeczności medycznej, która przy każdej okazji wszelkimi sposobami stara się pomóc strajkującym, rozumiejąc powagę takiej walki.

 IV. Nocą w sobotę 28 marca 2015, odwiedziliśmy dom Stylianosa Drimisa w Nea Smirni, podkładając ładunek zapalający (o małej sile) przed jego wejściem. Ta akcja to jasny przekaz dla każdego potencjalnego sadysty, by pamiętał, że wszystko zrobi będzie miało swoje konsekwencje oraz że nic nie powinno pozostawać bez odpowiedzi.

ZWYCIĘSTWO DLA UWIĘZIONYCH TOWARZYSZY PROWADZĄCYCH STRAJK GŁODOWY

UCZESTNICTWO -KONSEKWENCJA – CIĄGŁOŚĆ

WSZYSTKO DLA WSZYSTKICH

Komórka Podpalaczy „Nocna Odpowiedź”