Dheepan (Antonythasan Jesuthasan) jest jednym z Tygrysów, grupy tamilskich rebeliantów. Kiedy wojna domowa na Sri Lance ma się ku końcowi, a nieuchronna porażka jest coraz bliżej, mężczyzna decyduje się na ucieczkę. Towarzyszą mu nieznajome – kobieta i mała dziewczynka. Ma nadzieję, że dzięki ich obecności łatwiej będzie mu uzyskać azyl w Europie. Po dotarciu do Paryża uciekinierzy nie mogą znaleźć dla siebie miejsca aż do chwili, w której Dheepan znajduje pracę dozorcy zaniedbanego bloku
Białystok. Według rankingu „Guardiana” żyje się tam lepiej niż w jakimkolwiek innym polskim mieście, lepiej nawet niż Wiedniu czy Barcelonie. To na Podlasiu mieszkali obok siebie Polacy, Ukraińcy, Białorusini, Żydzi i Tatarzy. To tu narodził się język esperanto i tutaj przyszło na świat pierwsze polskie dziecko z in vitro. Jak doszło do tego, że w medialnym przekazie dominują płonące mieszkania, swastyki na murach, antysemityzm, rasizm i kibolskie porachunki? Marcin Kącki szuka śladów wymordowanych sąsiadów, przygląda
Po raz 44 spotykamy się na łamach anarchistycznego periodyku „Inny Świat”. Tym razem, nieco szerzej, podjęliśmy dwa, a nawet trzy tematy… Niejako tematem przewodnim są panowie (i czasami tez panie) w niebieskich (a czasem czarnych) mundurach, czyli dlaczego nienawidzimy policji i tak dalej… Tu, głównym chyba materiałem jest wywiad z osobą prowadząca pożyteczny portal informacyjny: bezkarnoscpolicji.info. Oczywiście zdajemy sobie sprawę z tego, iż temat ten jest nie opisany w całości i te kilka tekstów
20 września. ponad połowa greków po raz kolejny udała się spełnić swój „obywtelski obowiązek”. Udała się postawić krzyżyk przy nazwie swojego idola, by zakneblować sobie usta na kolejne lata, do kolejnego spektaklu. Do tego czasu głosem tych wszystkich przemawiać będą polityczne świnie, gliniarze, prokuratorzy, żołnierze, strażnicy graniczni. To oni za pośrednictwem swoich przedstawicieli będą łżeć, katować na komisariatach, dyktować wyroki, naciskać spust broni, topić imigrantów. To właśnie esencja demokracji – zrzeczenie się swojego głosu… ale
Warto zobaczyć ten film, żeby uzmysłowić sobie w jakich warunkach działają indonezyjscy anarchiści, oraz jako wstrząsający komentarz do naszej rodzimej fali prawicowej nienawiści. Reżyser Joshua Oppenheimer spędził siedem lat z „emerytowanymi” dowódcami brygad śmierci, którzy w latach 60-ych mordowali działaczy organizacji komunistycznych w Indonezji. Przed puczem nielegalnie sprzedawali pod kinami bilety na amerykańskie filmy gangsterskie. W swojej „wyzwoleńczej” działalności wzorowali się – jak twierdzą – na hollywoodzkich produkcjach, ale w rzeczywistości ich działalność to po
Kronika małych i dużych ataków przeprowadzonych przez anarchistów, antyfaszystów, radykalnych ekologów w Polsce. Broszura zawiera wybór akcji bezpośrednich z ostatnich kilku lat oraz przemyślenia anarchistów-nihilistów. Zapraszamy do lektury i dalszego rozpowszechniania! ABY POBRAĆ/OTWORZYĆ WERSJĘ PDF KLIKNIJ NA
Prace z nurtu „animal studies” zajęły już stałe miejsce w zachodnioeuropejskiej filozof ii, historiograf ii, nauce o literaturze i sztuce, w Polsce jednak są dopiero inicjowane. Z tego powodu polskie wydanie „Zwierzęcego punktu widzenia” uznać można za przedsięwzięcie w znacznej mierze prekursorskie. „Żywe zwierzę – postuluje w swojej książce Éric Baratay – nie może nadal być białą plamą historii”. Nowatorstwo jego pracy – niekwestionowane także na tle studiów nad zwierzętami prowadzonych w Europie i Ameryce – polega na całkowicie
Książka rozpoczyna się dedykacją „Tobie, Duchu Roku 1968, książkę tę poświęcam. Powróciłeś na krótko w roku 2011. W moim oknie zawsze pali się świeczka na Twoją cześć” Z kolei we wstępie, jedną z osób którym autor poświęca swoją książkę jest Guy Debord. Zamykasz oczy i świat znika… A może jesteś tylko bohaterem czyjejś bajki? Życie Christophera Robina Milne’a, syna człowieka, który dał światu Kubusia Puchatka nie jest bajką. Był maltretowany przez sławnego ojca, walczył na
Film o eko-sabotażyście Marco Camenischu, jednym z najsłynniejszych i najstarszych (pod względem wyroku) anarchistycznych więźniów politycznych, skazanym za akcje partyzanckie przeciwko przemysłowi nuklearnemu. Zapraszamy do oglądania i udostępniania! Napisy
„Jadę do Magadanu. Wspomnienia anarchisty, więźnia białoruskiej dyktatury” autorstwa Igora Oliniewicza, to ważna książka, która ukazała się pod patronatem Anarchistycznego Czarnego Krzyża. Pozycja ta została wydana nakładem anarchistycznego wydawnictwa Bractwo Trojka, dzięki wsparciu białoruskiego ACK i przy wydatnym wkładzie poznańskiego kolektywu Od:zysk. Książka traktuje o pobycie w areszcie białoruskiego KGB – szykanach, nieustannej kontroli, zastraszaniu, brutalności funkcjonariuszy i codziennym życiu w izolacji. Wspomnienia anarchisty pt. „Jadę do Magadanu”, zostały napisane przez Igora Oliniewicza, aktywistę osadzonego w