Grecka „Komórka Nikola i Alfredo”, deklarująca swoją przynależność do Nieformalnej Federacji Anarchistycznej / Międzynarodowego Frontu Rewolucyjnego (FAI/IRF), przesłała 24 grudnia do biur serwisu internetowego Zougla.gr list zawierający pamięć USB i półlitrową butelkę Coca Coli. Na pendrivie umieszczono liczącą sześć stron deklarację zatytułowaną „Zielone Nemesis” oraz krótki film. Organizacja grozi w nim atakiem na duże korporacje – Coca-Cola oraz Nestle – a także ostrzega, że cztery dni po wysłaniu listu, rozmieści na sklepowych półkach w Salonikach

4 grudnia 2013, po 2 miesiącach walki uwięziony anarchista Mario Gonzalez zakończył strajk głodowy. Schudł 18 kg, jednak jego organizm wytrzymał. W tej chwili dochodzi do siebie, a jego towarzysze na zewnątrz kontynuują kampanię solidarnościową, której częścią są ataki grup zbrojnych.Komunikat CARI-PGG: We wczesnych godzinach 26 listopada 2013, dokonaliśmy skoordynowanego podłożenia ładunków wybuchowych pod trzech przedstawicieli globalnego kapitalizmu: bank BBVA w dzielnicy Portales (miasto Meksyk), oraz dwa banki EDOMEX w Toluca. Ataki te, pełne gniewu i

Z Chile płyną do nas wieści bolesne dla całego środowiska radykalnych anarchistów i antyautorytarystów. 11 grudnia 2013 roku, 26-letni anarchista Sebastián Oversluij Seguel poległ z rąk ochroniarza, gdy wraz z kilkoma innymi osobami próbował obrabować jeden z oddziałów BancoEstado (bank kontrolowany przez chilijskie państwo) w Santiago. Najemny morderca na usługach państwa i kapitału oddał w kierunku towarzysza aż sześć strzałów. Wkrótce potem, lokalna policja aresztowała dwóch towarzyszy biorących udział w napadzie. Są to Alfonso Alvial

20 grudnia ulicami stolicy Meksyku przemaszerowała demonstracja przeciwko podwyżkom opłat za korzystanie z metra. W jej trakcie grupa anarchistów obrzuciła koktajlami Mołotowa choinkę podarowaną miastu przez koncern Coca-Cola. Policja aresztowała w związku z incydentem 3 osoby, w tym 2 nieletnie, ale powiedźcie sami, czy można aresztować kogoś za świąteczny gest dzielenia się z innymi tym co najlepsze ? W końcu kogo nie ucieszy mała buteleczka pod

Niemcy Nocą z 25 na 26 listopada 2013 roku, zaatakowaliśmy odział Santander Banku położony na terenie berlińskiej dzielnicy Friedrichshain. W ten sposób chcemy okazać solidarność z piątką anarchistów, oskarżonych i uwięzionych przez hiszpański rząd ws. ataku bombowego na bazylikę Pilar. Wybraliśmy Santander Bank, ponieważ to jeden z największych banków w Hiszpanii, czerpiący zyski z tamtejszego systemu więziennictwa. Zgadza się, pieniądze więźniów są przekazywane Santanderowi, który sprawuje nad nimi „opiekę” pobierając drakońskie opłaty i prowizje. Innym powodem

25-letni Sebastian Senakiewicz został deportowany do Polski za „terrorystyczne pogróżki” przed szczytem NATO w Chicago w maju 2012 roku. W podróży do kraju asystowali mu dwaj federalni agenci. Sprawa Polaka jest przykładem nadmiernej nerwowości władz po ataku 9/11 i świadczy o infiltracji władz w ruchy społeczne. Sebastian brał udział w demonstracjach „Occupy Chicago”. Uczestnicy tego ruchu występowali przeciw oszukańczym manewrom banków i korporacji. Ktoś doniósł, że młody człowiek groził użyciem bomby lub przynajmniej „koktajlu Mołotowa”.

Przeciwko współczesnej inkwizycji. 22 listopada 2013 roku, Biblioteka Durruti wysłała telegramy do dwójki towarzyszy uwięzionych w Hiszpanii. Jeden z nich, przeznaczony dla Monici, powrócił do nadawcy. Okazało się, iż hiszpański wymiar „sprawiedliwości” odmówił towarzyszom Francisco Solarowi i Monice Caballero dostępu do przesłanych im listów, książek oraz tekstów. Trafiając za kraty, żaden więzień nie powinien przebywać w warunkach całkowitej izolacji, bez kontaktu z przyjaciółmi lub krewnymi, bez możliwości odczytania nawet listu… Zmuszanie więźniów do zaprzestania kontaktu z bliskimi

Do wszystkich niepodporządkowanych w Meksyku i na Świecie! Do naszych towarzyszy broni! Do walczących o wolność!   „To czas gdy to się znów wydarzy! W ciemność! Mrok! Ponieważ to noc daje nam takie chwile i nie zna litości!” Luigi Galleani Companeras, nocą 2 grudnia 2013, dwie komórki należące do nieformalnej koordynacji, podłożyły materiały wybuchowe pod następującymi strukturami Kapitalizmu i Państwa: – w kabinie busa prewencji na terenie Miasta Meksyk, który stał u zbiegu ulic Esperanza i Xochicalco w dzielnicy

Solidarność ze Spirosem Stratoulisem Czasem wystarczy spojrzeć komuś w oczy, aby przekonać się o jego szczerości. Lecz w więzieniach, gdzie szczere spojrzenia są rzadkością, potrzeba czegoś więcej. Ostatnimi czasy swoją pasję wolności zademonstrował Spiros Stratoulis, który 11 listopada 2013, rozpoczął strajk głodowy, po spędzeniu 21 lat w więziennych lochach. Przyczyną tej decyzji było odebranie mu przepustek, co uczyniono po wcześniejszym sfabrykowania oskarżeń  i wplątaniu go w znaną sprawę represji przeciw skłotom w Salonikach. Spiros nieprzerwanie staje się

We wczesnych godzinach 26 września 2013, umieściliśmy ładunek wybuchowy przy wejściu do urzędu podatkowego na terenie Kifissi (północne przedmieście Aten). To nasza pierwsza odpowiedź na usilne kreowanie się przez państwo na sędziego i pogromcę Złotego Świtu, na tworzenie spektaklu, który w istocie jest zasłoną dymną dla faszystowskiego rządu i morderczego programu oszczędnościowego. Faszystowska demokracja parlamentarna, to model władzy zainteresowany wyłącznie bieżącą gospodarką i promowaniem kapitalistycznych interesów. Polityka wolnego rynku, jaką realizuje, nie ma nic