Konieczność nagłego ataku   Część druga (Kontynuacja rozmowy zapoczątkowanej przez włoskiego towarzysza Nicola Gai. Patrz TU)   i) Cudowni pracownicy zbawienia społecznego Żyjemy w ospałej, przewidywalnej i zautomatyzowanej epoce. Żyjemy pod dyktaturą liczb kryzysu finansowego, statystyk bezrobocia, analiz giełdowych i upowszechnionego strachu społecznego. W tym samym czasie humanistyczni handlarze „progresywnymi” ideologiami szukają nowych klientów. Wędrowni cudowni pracownicy reklamują swoje ideologiczne towary i obiecują uzdrowienie społeczeństwa. Alternatywne źródła energii, „zielony” rozwój przemysłu, uczciwe opodatkowanie, poszanowanie praw pracowniczych, ubezpieczenie zdrowotne, państwo socjalne… Za nimi

Krótki wywiad z członkami Konspiracyjnych Komórek Ognia, uwięzionymi w Grecji, przeprowadzony przez redakcję międzynarodowego portalu anarchistycznego Contra Info Dlaczego wkładacie tyle sił w to, by mimo uwięzienia rozpowszechniać anarchistyczne idee i publikacje? Zważywszy na ograniczającą nas, na różne sposoby niewolę, która nie pozwala działać tak agresywnie jakbyśmy tego chcieli, postało nam oddać się szerzeniu agresywnego dyskursu anarchistycznego, który w zależności od formy i treści może ciąć równie ostro jak brzytwa. Po aresztowaniu, nasze maski anonimowości bezpowrotnie opadły.

W 1901 roku amerykański anarchista Leon Czołgosz położył trupem amerykańskiego prezydenta, oddając do niego dwa strzały z rewolweru. Czyn ten odbił się szerokim echem wśród anarchistów na całym świecie. Pośród głosów, wśród których dominowało potępienie, wypowiedział się także Errico Malatesta, biorący zamachowca w obronę. Poniżej zamieszczamy jego tekst na ten temat: „Zabiłem prezydenta ponieważ był wrogiem prawych ludzi – prawych robotników. Nie żałuję swojego czynu”* Leon Czołgosz McKinley, szef północnoamerykańskiej oligarchii, instrument i obrońca kapitalistycznych gigantów,

Konspiracyjne Komórki Ognia wyjaśniają swój stosunek do walk społecznych i ruchu anarchistycznego. Tekst przygotowany z okazji Międzynarodowego Sympozjum Anarchistycznego w Meksyku (Grudzień 2013) Bądźmy niebezpieczni… o rozprzestrzenienie się Czarnej MiędzynarodówkiOd czegoś trzeba zacząć – Luźne uwagi Na początku chcielibyśmy podzielić się z Wami naszą radością. Radością którą odczuwamy, ponieważ pisząc czujemy że, mimo fizycznego zniewolenia, część nas jest wolna, między Wami, dyskutującymi, wątpiącymi i planującymi nowe sabotaże przeciwko władzy społecznej machiny. Oczywiście nie mogłoby do tego dojść

W artykule z niedawno wydanej książki „Jesteśmy Obrazem z Przyszłości: Grecka Rewolta Grudnia 2008” poruszyłem temat, który, jak przekonał mnie przyjaciel, potrzebuje głębszego opracowania. Chodzi o ideę „sygnałów nieporządku” i ich znaczenia w rozprzestrzeniającej się rebelii. Gdy mowa o Grecji, zazwyczaj pojawia się argument, iż dokonując ataków – polegających głównie na tłuczeniu szyb, obrzucaniu koktajlami Mołotowa banków i komisariatów, stanowiących najoczywistsze symbole kapitalistycznego wyzysku i państwowej przemocy – anarchiści insurekcyjni stworzyli „sygnały nieporządku”, kiełkujące niczym

(…) Struktura dominacji, warunki konfliktu i budowa klasy wyzyskiwanej zmieniły się do tego stopnia, że operacja taka jak „zdobycie Pałacu Zimowego” czy to w sensie marksistowskim, czy wedle koncepcji anarchistycznego oddolnego wyzwolenia, stała się całkowicie niewyobrażalna. Dwie wymienione strategie są wobec siebie antytezami, jednak łączy je idea przejęcia środków produkcji i umieszczenia w rękach reprezentantów klasy wyzyskiwanej, którzy zorganizują wyzwolone społeczeństwo. Zatem co pozostaje? Tym, co pozostaje, jest niszczycielski atak.. i to jest najbardziej niejasne

Co sądzicie na temat skłotingu? Skłoty są ponadczasowymi narzędziami anarchistycznej insurekcji. Towarzysze, okupujący budynki w metropoliach faktycznie wyzwalają pewne obszary na ich przestrzeni, a także zakłócają zmilitaryzowaną uniformizacje miejskiego planowania.Skłot może być wrogą szpicą przeciwko dominacji towaru, reklamy oraz spektaklu jako takiego. Stanowi on obszar wojny przeciwko faszystom, glinom i praworządnym obywatelom. To rzeczywista przestrzeń gdzie uwolnione zostają idee, emocje, twórczość i solidarność. Czas definiowany jest tam tylko przez nasze pragnienia, a nie zegary przymusów

Po tym jak grecki gliniarz zamordował nastolatka Alexisa Grigoropulosa, cały kraj ogarnęły, trwające przez kilka tygodni zamieszki. Jednak bunt nie wygasł z końcem 2008 roku, ani nie zaczął się w dniu zabójstwa. Doszło do wielu ataków na struktury Państwa i Kapitału, które następnie rozprzestrzeniły się na mniejsze miasta. Pod szyldem Konspiracyjnych Komórek Ognia (KKO) przeprowadzono około 200 podpaleń i ataków z użyciem domowej roboty ładunków wybuchowych. Ich celem stały się banki, instytucje rządowe, posterunki

Jeśli uznamy rzeczywistość za nieodwracalny ruch, gdzie kreacja niestandardowych elementów zależy wyłącznie od aktywnej interwencji, odkrywamy, iż rodząca się w nas zmiana zyskuje całkowicie nowy wymiar dzięki praktycznym staraniom, których się podejmujemy. Analiza oraz radykalna krytyka to instrumenty w służbie projektu, mającego na celu określenie czynników jakościowo zdolnych do zaburzenia tej linearności; działanie okazuje się więc logicznym przedłużeniem, aplikacją wiedzy, którą chcemy posiąść i zweryfikować. Nie ma sprzeczności pomiędzy teorią a praktyką, formą a

Ten krótki tekst jest częścią przygotowywanego właśnie zbioru krytycznych pism na temat „anarchizmu obywatelskiego”. Zbiór ten rozwinęła swoimi publikacjami Venona Q i wydawnictwo Dark Matter. Stanowi on odpowiedź na oświadczenie brytyjskiej Federacji Anarchistycznej/Libcomu, potępiające postrzelenie Roberto Adinolfiego, dyrektora generalnego Ansaldo Nucleare w Genui. Odpowiedzialność za ten atak wzięła Komórka Olga – FAI/IRF, a dwaj anarchistyczni towarzysze, Nicola Gai i Alfreda Cospito. zostali w tej sprawie wtrąceni do więzienia i oskarżeni o ten atak. „Fragment:Przemoc”