„Osobista gorączka wywołuje pożar”
Można miło i twórczo spędzać czas na poszukiwaniu obiektywnych przyczyn słabości rodzimego ruchu insurekcyjnego, ale w czasie takich rozważań łatwo zapomnieć o wolności.
Insurekcjonizm u nas nie kwitnie, a „zamachy bombowe” polegają tu najwyżej na rzucaniu petard na stadionach. Intelektualną podnietą jest szukanie przyczyn takiego stanu rzeczy w dziejach kraju i biografiach anarchistycznych działaczy. To przyjemne, da się więc zrozumieć potrzebę analizowania kontekstów czy motywacji. Ja też ją czuję i nie potrafię czasem powstrzymać się przed rozgrzebywaniem tematu. Jednak może należy zastanowić się nad sensem stawianiem w środowisku wolnościowym pytań w stylu: „Jakie procesy fizyczne lub społeczne powodują brak insurekcji nad Wisłą?” Poszukiwanie odpowiedzi w historii, kulturze, subkulturze, ekonomii, astronomii i na forach internetowych świadczy bowiem o słabym poczuciu wolności u poszukiwacza.
Jeżeli anarchizm powstańczy jest wolnym działaniem insurekcjonistów, to bierze się on stąd, że twórcy tego ruchu mieli ochotę go stworzyć. Po prostu. Działania wolnej jednostki nie wymagają dalszych wyjaśnień, one są wyrazem jej swobodnych chceń. Obecność insurekcji w Grecji jest związana z tym, że tam ktoś postanowił zbuntować się. Brak powstania w Polsce polega zaś na tym, że nikt tu nie powstał. I tyle.
Mamy do czynienia z wolą buntu u mieszkańca Aten i z nieobecnością takiej woli u człowieka z Warszawy. Wystarczy. W środowisku anarchistycznym należałoby wierzyć, że ochota na zbrojny bunt lub na pokojowy bezruch przychodzi z głębi wolnego serca i że w każdym momencie zachcianka może zmienić się. Jeden buntownik może w ciągu chwili podłożyć ogień pod Warszawę, drugi może nagle zawiesić broń w Atenach. Takie spojrzenie na sprawę to propozycja dla wolnych ludzi. Badanie wpływu pogody na temperaturę koktajlu Mołotowa zostawmy zaś Państwowemu Instytutowi Społecznej Meteorologii Pirotechnicznej, który z pewnością kiedyś zostanie założony.
To prawda:-)