Zuryskie Biuro Apelacyjne (Office of Corrections) odmówiło warunkowego zwolnienia z więzienia Marco Camenischowi. Ten 60-letni więzień eko-anarchistyczny przebywa za kratkami już od 20 lat. Obecnie przesiaduje w więzieniu Lenzburg w Szwajcarii. W styczniu 2012 r. podjął on ograniczony strajk głodowy w proteście przeciwko dorocznemu Światowemu Forum Ekonomicznemu (World Economic Forum) w Davos – oburzającemu spotkaniu samozwańczych leaderów biznesu i świata, niezdrowych gwiazdorów przemysłu kultury, tj. Bono oraz bogatych gnid. Do protestu Marco przyłączyła się dwójka

Młodość Camenisch urodził się 21 stycznia 1952 roku w Schiers na terenie Szwajcarii. Jego rodzina należąca do klasy średniej zamieszkiwała w kantonie Graubünden. Tam też dorastał. Rzucił szkołę średnią, ponieważ uważał, że nauczanie miało elitarny charakter. Podczas praktyki zawodowej jako rolnik w szkole Plantahof, sprzeciwiał się stosowaniu nawozów chemicznych. Zaczął także uprawiać wspinaczkę, lecz wkrótce doszedł do wniosku, że jego cele polityczne będą niemożliwe do osiągnięcia, o ile nie zacznie działać bardziej bezpośrednio. Aktywizm Po koniec lat

Marco Camenisch i Gabriel Pombo Da Silva, uwięzieni odpowiednio w Szwajcarii i Niemczech, nie otrzymali do tej pory żadnego powiadomienia o podjęciu wobec nich kolejnych środków represyjnych, jak międzynarodowe przesłuchania, przeszukania celi etc. O podjęcie tego typu środków wystąpiła głównodowodząca represyjną operacją Ardire, prokurator Manuela Comodi – inkwizytor szukająca egzotycznych składników, aby przygotować pole pod kolejne śledztwo dotyczące popełnienia zbrodni „zrzeszania się”, skierowane przeciwko włoskim

Przesyłam wam ze Szwajcarii moje najgorętsze pozdrowienia, z okazji waszego spotkania-konferencji w dniach 7 i 8 czerwca w Grecji! Tematy, jakie podejmiecie w jego trakcie – historia, aktualność i perspektywa międzynarodowej rewolucji społecznej – mają decydującą wagę, w obecnym okresie nieodwracalnego kryzysu z jakim zmaga się panujący system, nabierają większej aktualności niż kiedykolwiek dotąd. Nigdy jeszcze nie było tak dojrzałych czasów, ponaglających nas do organizowania międzynarodowej walki i do kierowania jej ku perspektywie rewolucyjno-społecznej,