„Antyfaszystowska Furia” – krótki materiał korporacyjnej telewizji RT na temat sytuacji w Grecji, rosnącej popularności faszystów i protestach po zabójstwie rapera i antyfaszysty Pavlosa Fyssasa. Video jest w wersji

Film Eli Kazana to studium wrogości i nienawiści zrodzonej w amerykańskim oddziale wojskowym w Wietnamie. Po demobilizacji dwóch kolegów odwiedza trzeciego, mieszkającego z przyjaciółką Marthą i jej dzieckiem. Przyjazdem gości jest zachwycony jedynie mieszkający w domu obok ojciec dziewczyny. W ciągu następnych godzin, w miarę napływu strasznych wojennych wspomnień i kolejnych wypitych kieliszków wizyta zamienia się w koszmar… Reżyser zrealizował swój utwór w warunkach amatorskich, przy współpracy syna, we własnej posiadłości w Newton, na taśmie

Prezentujemy 20 – minutowy film stworzony przez grecką Sieć Informacji i Solidarności na rzecz Antyfaszyzmu i Akcji Antyrepresyjnej. Materiał zwraca uwagę na współpracę greckiej policji z neofaszystami ze Złotego Świtu, pokazuje ich rasistowską nagonkę na imigrantów oraz akty nacjonalistycznej przemocy. Na koniec widzimy mobilizację do walki przeciwko odradzającemu się greckiemu faszyzmowi. Zdjęcie obok przedstawia okładki dwóch numerów oficjalnego pisma Złotego Świtu (Chrisi Awgi). W tym momencie partia ta posiada 21 miejsc w 300-osobowym greckim

Ambasador południowoamerykańskiego państwa Miranda przybywa ze swoimi francuskimi przyjaciółmi na obiad do państwa Senechal. Łączy ich wspólny interes – przemyt narkotyków w przesyłkach dyplomatycznych. Okazuje się jednak, że obiad nie może się odbyć, gdyż goście przybyli o dzień za wcześnie i pan domu jest nieobecny. Dyskretny urok burżuazji to jeden z najwybitniejszych filmów w twórczości Luisa Buñuela, zaliczany do klasyki światowego kina. Reżyser w zabawny, a zarazem niepokojący i okrutny sposób piętnuje francuskie wyższe sfery

Sześć osób (w tym pięcioletni chłopiec) zostało zamordowanych w serii nacjonalistycznych ataków na Romskie osady na Węgrzech, pomiędzy latem 2008 a 2009 roku. Pięć innych odniosło ciężkie obrażenia. Sprawcy używali karabinów i koktajli mołotowa, w relacjach powtarza się sformułowanie, że strzelali do ludzi „jak do zwierząt”. W zeszłym roku rozpoczął się proces podejrzanych. „To tylko wiatr” ma klimat dusznego, złego snu, z którego i widzowie, i bohaterowie  (romska rodzina) nie mogą się obudzić. Węgierski reżyser z wyczuciem buduje w swoim filmie atmosferę osaczenia i terroru. Od

Masakra w obozach dla Palestyńczyków Sabra i Szatila była jednym z najkrwawszych i najtragiczniejszych wydarzeń w historii konfliktów na Bliskim Wschodzie. 16 września 1982 roku, wieczorem, libańsko-chrześcijańska milicja falangistowska rozpoczęła masakrę Palestyńczyków znajdujących się w położonych na terenie Bejrutu obozach Sabra i Szatila. Obserwowali ją zgromadzeni wokół obozów izraelscy żołnierze. Nie tylko nie zapobiegli tragedii, ale nie i przerwali jej, kiedy już do niej doszło. Dowodzonemu przez Ariela Szarona wojsku Arabowie zarzucają wręcz wspieranie napastników.

Kolejny, świetny wstęp do lekcji o „niemieckiej winie” i „grzechach ojców”, pozwalający lepiej wczuć się w powojenną atmosferę Niemiec i zrozumieć podłoże na jakim kształtował się duch pokolenia 68-go roku, które wystąpiło przeciwko byłym nazistom i popierającemu ich społeczeństwu. Ten film to dobre uzupełnienie, takich obrazów jak „Biała wstążka”, „Jeśli nie my to kto?” czy „Niemcy Jesienią” oraz książek takich jak „Przegrane życie” autorstwa Ute Scheub. Bez tego kontekstu trudno jest zrozumieć skąd wzięła

Dyktatura Franco jest dziś jednym z najczęściej gloryfikowanych rządów wśród nacjonalistów, kapitalistów i kleru. Pierwsi z nich widzą w generale wodza, który uchronił Hiszpanię od „czerwonej zarazy”; drudzy zręcznego ekonomistę, którego reformy pozwoliły odbudować gospodarkę kraju; kler natomiast gorliwego katolika, stojącego na straży dawnych przywilejów. Co nikogo nie powinno dziwić, o zbrodniach dokonywanych przez Franco wszyscy oni milczą. Dlaczego? Tchórzostwo, zaślepienie, powodów jest pewnie wiele. Jednym z nich jest niewątpliwie świństwo, którego nie są

Kolega Petros, który jest jednym z inicjatorów FreeLabu, właśnie wrócił z Grecji, gdzie robił wstępny rekonesans do swojego filmu o tym jak Grecy w obliczu kryzysu samoorganizują się poza systemem. Zachęcamy Was do zainteresowania jego projektem i wsparcia go finansowo. Więcej o FreeLabie znajdziecie

Ten film warto obejrzeć, choćby dlatego, że stanowi on świetną odtrutkę na wszystkie propagandowe kłamstwa, jakimi byliśmy karmieni od dziecka przez amerykańską kulturę masową. w różnego rodzaju serialach (jak choćby „Drużyna A”) czy filmach o Wietnamie, bez względu na wszystko, schemat był jeden: Amerykanie są dobzi, a reszta świata zła. „Irak – dolina wilków” odwraca tę popularną kliszę, przybliżając nas do prawdy o ludobójczej okupacji Iraku. Amerykanie są tu brutalnymi zbrodniarzami, zaprowadzającymi swoje porządki siłą,