‚Tajne Oddziały NATO. Operacja Gladio i Terroryzm w Europie Zachodniej’ – wywiad z Danielem Ganserem

(Od Redakcji portalu Baader-Meinhof: Niektórym myli się działalność radykalnie lewicowej partyzantki miejskiej z państwową „strategią napięcia”, co owocuje oskarżaniem grup partyzanckich, że swoją działalnością przysłużyły się umacnianiu pozycji państwa w konflikcie z ruchami społecznymi. Tymczasem, nie tylko te ruchy oraz wpływ partii komunistycznych, ale również same grupy zbrojne, cieszące się poparciem części społeczeństwa, były częścią „problemu”, przeciwko któremu państwo starało się użyć operacji „fałszywej flagi”. Nie zamachy lewicowej guerilli na aparat systemu, były użyteczne państwu, lecz przekonanie społeczeństwa, że grupy te poza działaniami zbrojnymi, dopuszczają się również aktów terroryzmu, skierowanych przeciwko zwykłym obywatelom, samemu społeczeństwu – takie między innymi były cele Gladio. Więcej po polsku przeczytasz u nas o tym TU i TU. Jak Gladio walczyło z Frakcją Czerwonej Armii czytaj TU i TU. O związkach wywiadu RFN z byłymi nazistami czytaj TU i TU)

Wywiad (w języku angielskim, z hiszpańskimi napisami) z Danielem Ganserem, autorem „Tajnych Armii NATO.Operacja Gladio i Terroryzm w Europie Zachodniej.” Cały wywiad obejrzysz TU. Ganser rozmawia z Tanią Galvez San Jose o strategii napięcia, terrorystycznych operacjach „fałszywej flagi” oraz tego jak NATO – pod auspicjami Stanów Zjednoczonych i zachodnioeuropejskich służb wywiadowczych, w tym MI6 – organizowało w Europie tajne oddziały do walki z lewicą. Kampania ta trwała w okresie od 1944 do lat 90-ych. Do tajnych oddziałów rekrutowano neofaszystów i skrajną prawicę.

 

Stosowano „czarną propagandę”, infiltrowano lewicowe środowiska, a przede wszystkim przygotowywano i przeprowadzano zamachy terrorystyczne, które następnie fałszywie starano się przypisać europejskiej lewicy pozaparlamentarnej, by dzięki temu zdyskredytować ją w oczach społeczeństwa. Miało to umożliwić wywołanie atmosfery strachu i zagrożenia, co pozwoliłoby usprawiedliwić wprowadzenie „rządów twardej ręki”, przeforsowania jeszcze bardziej represywnych uprawnień państwa, dla ” zlikwidowania działań wywrotowych” oraz „wrogów status quo”, a także w celu zablokowania wszelkiego „dryfowania” społeczeństwa na lewicowe pozycje.

Patrz także: Stefano Delle Chiaie: Portrait of a Black Terrorist (1984) oraz na tej stronie i Pinelli and the Piazza Fontana – Italy’s Cold War

Pozostałe FILMY o Gladio: Gladio 1 – The Ringmasters; Gladio 2 The Puppeteers; Gladio 3 – The Footsoldiers; L’Orchestre Noir; Nella Citta Perduta di Sarzana; Piazza Fontana – 12 December 1969; Il Filo della memoria Giuseppe Pinelli; S’era tutti sovversivi – a Franco Serantini; Storia – Strage di Stato – Three hypotheses on the death of Pinelli ; Italian fascism

Źródło: raf.la.org.pl

Dyskusja