Więźniowie Larissy solidarni z prześladowanym anarchistą Babisem Tsilianidisem

Przez ostatnie trzy lata wielu anarchistów znalazło się za kratami greckich więzień. Wielu więcej stało się zakładnikami sądów. Są to konsekwencje eskalacji anarchistycznych działań rewolucyjnych, które w ostatnim czasie uległy znacznej intensyfikacji.

Przedstawiciele organów władzy, w obliczu niezwykle licznych i czasochłonnych spraw wymagających rozstrzygnięć prawnych, poszukują różnych sposobów obejścia proceduralnych i ustawodawczych ograniczeń, które przecież stoją w sprzeczności z ich celami.

Po tym, jak państwo greckie, wraz z upływem osiemnastu miesięcy, które są tutaj maksymalnym okresem aresztu przed ogłoszeniem wyroku, znalazło się w niektórych przypadkach w prawnym ślepym zaułku (dotyczy to zwłaszcza kwestii trójki towarzyszy-uczestników Walki Rewolucyjnej), greckie organy ścigania zaczęły poszukiwać różnych sposobów obejścia poszczególnych prawnych komplikacji.

Rzecz jasna, wszelkie tego typu manewry są naturalne dla represyjnego systemu demokracji, a z pewnością bliższe mu niż przyzwalanie na jakiekolwiek odchylenia od powszechnie przyjętej normy. Sztywny język ustaw nie jest w stanie ogarnąć konfrontacyjnego nastawienia ani wywrotowej działalności niepokornych.

Szczególne miejsce pośród testowanych przez państwo nowych sztuczek represji zajmuje wykorzystywanie próbek DNA jako dowodów obciążających w postępowaniu sądowym. Nauka, w świadomości społecznej, awansowała do rangi nowej religii, dowodu prawdy absolutnej. W związku z tym metody wykorzystujące DNA stały się jedną z najbardziej dogodnych broni znajdujących się w użyciu państwa. Badania materiału genetycznego dostarczają pozorów bezstronności i powierzchownej obiektywności w stosunku do tych oskarżonych, którzy a priori zostali uznani ‘winnymi’.

Sprzeciwiamy się metodzie polaryzowania na ‘winnych i niewinnych’, która zwiększa możliwości władzy sądowniczej poprzez kamuflowanie jej działań przy pomocy niejasnego języka prawniczego i utrwalanie fałszywego rozumienia demokracji. Oskarżeni albo przyznają się do stawianych im zarzutów albo nie. Każdy z procesów opiera się o sfabrykowaną historię, a konstrukcja oskarżeń ma cel nadrzędny, którym jest odpolitycznienie, czyli zatuszowanie prawdziwych pobudek i odarcie motywów z tła politycznego, by pozbawić ich jakiejkolwiek wartości i poddać dochodzeniu karnemu. Ustawianie procesów nie jest wyjątkiem dotyczącym tylko niektórych spraw sądowych, ale stanowi istotę postępowania sądowego w ogóle. Polityczny wymiar czynów jest przyczyną istnienia tego typu mechanizmów. Abstrahując od szczegółów prawnych dotyczących obecności czy też braku dowodów, zdajemy sobie sprawę, że wszyscy oskarżeni aktywiści mogą być uznani winnymi z powodu swych politycznych przekonań, swej wywrotowej działalności i głosu własnego sumienia.

18 lipca 2012 przed sądem w Salonikach ma stanąć anarchista Babis Tsilianidis, oskarżony o napad z bronią na księgowość szpitala AHEPA w lipcu 2010. Jedynym dowodem mającym świadczyć przeciwko niemu w tej sprawie, jest chusteczka higieniczna, która – według policji – została znaleziona niedaleko miejsca, w którym pośród wielu różnych materiałów genetycznych znaleziono również DNA Babisa.

Jest to kolejne z cyklu oskarżeń wykreowanych przez represyjne mechanizmy państwa, które urządza następny z pokazowych procesów mających na celu zamykanie niepokornych bojowników, takich jak Babis. Wszystko to w otoczce zagmatwanych oskarżeń, procedur sądowych i aresztowań, jest jednocześnie okazją do wypróbowania kolejnych metod wdrażania sankcji i represjonowania.

Jednocząc się z nim wobec kolejnego ataku ze strony państwa, przesyłamy naszemu towarzyszowi braterskie pozdrowienia i wyrazy solidarności.

Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold . . .
[William Butler Yeats]

(Zataczając coraz szersze kręgi

Sokół przestaje słuchać sokolnika;

Wszystko się rozpada; nic nie trzyma się środka…)

SOLIDARNOŚĆ Z BABISEM TSILIANIDISEM

Giorgos Karagiannidis
Spyros Stratoulis
Ergün Mustafa
Andrzej Mazurek
Rami Syrianos

Wtorek, 17 lipca 2012

Dyskusja